Βασικα εκανα διαφορα πειραματα. Υπηρξαν περίοδοι που για αρκετες ημερες εγραφα καποιον αντιλογο σε καποια blogs με τα οποια ηξερα οτι θα διαφωνουσα. Τα συμπερασματα μου ομως ηταν αποκαρδιωτικα. Στην καλυτερη περιπτωση οι χειριστες ηταν στρατευμενοι σε μια ιδεα και κατασκευαζαν ενα απόλυτα προβλεψιμο site μισους. Δεν υπήρχε ουτε μια στο εκατομμυριο περιπτωση να μετακινηθει ο χειριστης από τις θεσεις του. Δεν υπηρξε ποτε διαλογος. Ας πουμε το ενα blog ήταν αθεϊστικό, το αλλο αντιεκκλησιαστικο, το τριτο ομοφυλοφιλικο και το τεταρτο φιλοεβραϊκο και μαλιστα με ανθελληνικες θεσεις.

Θεωρω λοιπον οτι η ανωνυμια και κυριως η απόκρυψη της ιδιότητας τους καμουφλαρει εναν οργανωμενο μηχανισμο προπαγναδας ως δηθεν άποψη καποιου ιδιωτη. H ιδiότητα του blogger τελικά ειναι “ρολος” οπως λες. Και μοιραια η γενικευση που γραφεις ειναι αναποφευκτη.

Η αποκαλυψη της ιδιοτητας ή των κινητρων ειναι απολυτως απαραιτητη για να παρει ο αλλος θεση. Αλλιως ειναι δηλαδη να βγαινει μια αριστεριζουσα καλοπληρωμενη δημοσιογραφος της ΕΡΤ και να κανει λογο για ρατσιστικη υστερια οταν μενει ας πουμε στα Μελισσια ή στην Γλυφαδα και η μονη επαφη της με αλλουδαπους ειναι η καλή κυρια από την Ουκρανια που της καθαριζει το σπίτι και αλιως όταν 100 μετρα από το σπίτι σου σκωτωθηκαν προχθες 3 ατομα με πολυβολο και πριν ενα μηνα ενας οδηγος για την προτεραιοτητα στην οδηγηση και ενας μεθυσμενος Πολωνος σου κατουρα την εξωπορτα. Αλλιως θα γραψει για το τι ειναι ομοφυλοφιλια η μαννα ενος ομοφιλοφυλου αλλιως ενας διοργανωτης φεστιβαλ πορνό. Αλλιως θα γραψει για την πορεια της οικονομιας ενας επιχειρηματιας μεγαλομετοχος, αλλιως ο συνταξιουχος των 400 ευρω.

Υπ αυτην την ενοια, και εαν όντως ο διαλογος ειναι το ζητουμενο τοτε η αποκαλυψη ως ενα βαθμο της ιδοτητας αν οχι της ταυτοτητας του γραφοντος ειναι απαραιτητη. Διαφορετικα σκωτωνουμε την ωρα μας.

Νομίζω ότι ο διχασμός ενός ατόμου είναι πέρα από την γνωστοποίηση της υπογραφής του. Κι αυτός που δεν κρύβει ποιος είναι μπορεί να είναι ένα άτομο που υποφέρει μέσα στις αντιφάσεις του. Ανθρώπινα πράγματα.

Πάντως, νομίζω ότι η λέξη «ρόλος» περιγράφει καλύτερα από τον όρο «διχασμός» το φαινόμενο της ανωνυμίας των ιστοσελίδων. Επιλέγω να γράφω ανώνυμα ως ένα κομμάτι της δραστηριότητάς μου, και κρίνομαι από το περιεχόμενο και κατά πόσο ο αναγνώστης μου μπορεί κι επικοινωνεί με μένα μέσω των λέξεων. Επιλέγω να δίνω χρόνο, σκέψη και έρευνα χωρίς να πληρώνομαι. Αλλά και χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανένα αφεντικό. Αυτό είναι τρομερά απελευθερωτικό αφού η σοβαροφάνεια ακυρώνεται…

Χάνει το δίκιο του όποιος προσπαθεί να δικαιωθεί μέσω κραυγών και επιθέσεων χωρίς επιχειρήματα και όταν δεν προσκομίζει κάτι νέο στη συζήτηση. Και κυρίως όταν γενικεύει, αδικώντας.

Είναι αδύνατον να τα ψάξεις όλα στο διαδίκτυο. Και δεν χρειάζεται. Ο καθένας μιλάει με την εμπειρία του. Αλλά φροντίζει κανείς να μάθει όταν απευθύνεται σε ένα κοινό. Και υπάρχουν πολλές πηγές πληροφόρησης που δίνουν ενδεικτικά στοιχεία. Ψάξιμο χρειάζεται και όχι καχυποψία.

Καλά κάνουν και συνασπίζονται οι δημοσιογράφοι. Και ο καθένας βρίσκει την οικογένειά του και το σινάφι του. Η εποχή μας ωστόσο δεν σηκώνει την αυθεντία της έγκυρης υπογραφής. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που αναπτύσσεται τόσο πολύ η μπλογκόσφαιρα.

Μανιτάρι, καμιά σύγκριση με τους μαθητές. Αστειεύεσαι.

Underinformation Θα συμφωνήσω μαζί σου. Και όχι μόνο μια μάσκα, αλλά όσες απαιτεί το 24ωρο και οι ανάγκες του. Το σχόλιο το έγραψα όταν διάβασα πόσο απόλυτοι είναι όσοι καταφέρονται κατά της ανωνυμίας, όταν οι ίδιοι γνωρίζουν ότι μέσα στα δημοσιογραφικά επιτελεία γράφονται κείμενα που δημοσιεύονται ανυπόγραφα ή με ψευδώνυμο. Αλλά φυσικά, σε αυτή την περίπτωση υπάρχει η κάλυψη της επιχείρησης.
Η υποκειμενικότητα πάντοτε ενοχλούσε… και όφειλε να υποταχθεί σε μια κανονικότητα, σε μια αντικειμενική προσδιορίσιμη αλήθεια. Ευτυχώς, πάντοτε υπήρχε η διαφυγή, η δραπέτευση στην πνευματικότητα, στην απροσιοριστία της τέχνης και στην ομορφιά της σχέσης με κάτι που σε ξεπερνά, που ενεργοποιούσε ευαισθησίες και αφύπνιζε τη συνείδηση.

Τον Βαραβάν ελευθερωστε!

ΥΓ Πολύ θα ήθελα όμως να μάθω ποιός είναι ποιός ο .. ardalion. Ξέρετ γιατί; Λέω μπας και είναι φίλος ή γνωστός… Εσείς δεν θα θέλατε το ίδιο;

Για τους δευτερους τα πραγματα ειαι πιο απλα.
Ειμαι σαφως κατα της απόλυτης ανωνυμιας τους και για πρακτικους ακομα λογους. Δηλαδη εχω πεσει πανω σε blog οπου στην συζητηση συμμετειχαν ξερω γω 3-4 ανωνυμοι με αποτελεσμα να μην ξερεις ποιος ειναι ποιος. Δηλαδη ας επαιρναν τουλαχιστον καποιο ψευδωνυμο ο καθενας.

Το οτι δεν παιρνει καποιος ουτε καν ψευδωνυμο μηπως προδιδει και την ψυχολογια του; Αφου και ψευδωνυμο να ειχε παλι ανωνυμος θα ηταν, ιδιαιτερα αν δεν εχει και δικο του blogg και προφιλ για να γινεται παραπομπη. Τι ειναι αυτο που τον εξωθει να παραμεινει ενας… ανώνυμος Ανώνυμος. Τρομος να μην ανακαλυψει κανεις κατι από εναν εαυτο καλα κρυμμενο;

Τωρα για τους χειριστες, εγω ειμαι λιγο υπερ της ψιλοεπωνυμης γραμμης, Με την εννοια του είτε δεν εχω κατι να κρυψω, ουτε ντρεπομαι γι αυτο που ειμαι, αλλα και εαν εχω κατι να ντραπω να μια καλη ευκαιρια να το εξομολογηθω. Δηλαδη η ανοικτη εξομολογηση λειτουργει και καπως ψυχοθεραπευτικά. Εκτος εαν αυτα που εχω να κρυψω ειναι πραγματικα σκοτεινα οπως για απραδειγμα ρατσιστικες ομαδες, υποπτα κεντρα αποσταθεροποιησης, ερωτικα βιτσια (πχ παιδεραστια) κλπ.

Στην θεωρια λοιπον ειμαι υπερ της επωνυμιας. Αλλα στην θεωρια όμως. Γιατι στην πραξη ως blogger ουτε μηνος, την ποικιλη ψυχοπαθεια που σερνεται την εχω ανακαλυψει. Και δεν μιλω για τραυματα η απωθημενα ή εστω και πραγματα τα οποια ενδεχομενως καποιος να ηθελε να μοιραστει όπως γραφεις και εσυ. Μιλαω για παραφροσυνη, μιλω για μισος, μιλω για επιθετικη βλακεια, μιλω για σπιλωση προσωπων
.
Συνεπως η σχετικη ανωνυμια καλο ειναι να υπαρχει ωστε να με προστατευει από την τρελλα που κουβαλα ο καθενας.

Οταν δηλαδη υπαρχουν και ψυχοπαθεις οι οποιοι ακομα και απειλουν για καποιες θεσεις σου,η ειναι ετοιμοι να σε εξευτελισουν για αυτο που πιστευεις τοτε η ανωνυμια ειναι απαραιτητη ως αυτοπροστασια.

Διαφορετικα δεν θα με πειραζε να ξερω ποιος και τι ειναι στην πραγματικοτητα ο Ardalion ακομα και εαν διαφωνουσα 100% με αυτα που γραφεις.

Εκτος εαν ημουν και εγω ενας επικινδυνος ψυχοπαθης. (μηπως ειμαι και δεν το ξερω; Πείτε μου το με τρόπο)