Είναι πανάλαφρος. Αλλά δεν είναι νάνος ούτε λεπτεπίλεπτος. Μοιάζει μαγεία. Μήπως είναι ταχυδακτυλουργός ή πρόκειται για μια σατανική επίδειξη δυνάμεως; Τον βλέπω να στέκεται πάνω από το έδαφος σε ύψος 3 με 5 μέτρα. Ο κόσμος είναι στα πόδια του. Σαν ένας άλλος άγγελος του Βέντερς… Όλοι κοντοστέκονται να θαυμάσουν την παραδοξότητα. Η Ελευθεροτυπία σχολιάζει την παρουσία του και το «ιδιότυπο πρόγραμμά του». Θα λέγε κανείς ότι πρόκειται για έναν ακόμη τεχνίτη από τους πολλούς που κατακλύζουν κεντρικά σημεία των πόλεων. Μένουν ακίνητοι, μιμούμενοι αγάλματα για τον επιούσιο… Ο Johan Lorbeer εκτίθεται στον δρόμο αλλά δεν έχει σχέση με τους τεχνίτες – μίμους των πλατειών και πολυσύχναστων διασταυρώσεων.
Ζει στο Βερολίνο, έχει συμμετάσχει σε διάφορες εκθέσεις σε πόλεις στην Ευρώπη και στην Αμερική, και η καλλιτεχνική του δουλειά ανήκει γενικότερα στις performing arts. Οι εγκαταστάσεις του περιλαμβάνουν συνἠθως αυτόν τον ίδιο σε «αφύσικες» θέσεις στο κενό, να νικά τους νόμους της βαρύτητας, να ίπταται και να κοιτά τον κόσμο από μια άλλη γωνία. Με τίτλους όπως Tarzan (2008), Still-Life-Performance (1987), 99% Performance 1% Drama (2002) και διαβάζοντας το πρόγραμμά του, καταλαβαίνεις ότι είναι ένας διεθνής εικαστικός καλλιτέχνης με ζήτηση.
Εκτός από τις εκθέσεις που έχει λάβει μέρος όταν εμφανίζεται να στέκεται ακουμπώντας το χέρι του σε έναν τοίχο πέντε μέτρα ψηλά από τα κεφάλια μας, το ερώτημα μα πώς στο καλό τα καταφέρνει επανέρχεται επίμονα. Η απάντηση βρίσκεται εδώ.
Ιστοσελίδα: http://www.johanlorbeer.com/
Αρχειοθετήθηκε ως : ATAKTA, performance, ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ | Ετικέτα: Johan Lorbeer, performing arts





Ενδιαφέρον γεγονός, ανεξάρτητα το πως γίνεται.
Επομένως με όποια ‘συνέργεια” και αν γίνεται τη φ΄’υση και τον άνθρωπο λίγο τον έχουμε γνωρίσει οι κοινοί θνητοί…
Εσύ Adarlion που το ανέβασες τι λές;
Πάρα πολύ λίγο γνωρίζουμε για μας μόνοι. Χωρίς αναφορά κάπου… Και οι πιθανότητες να μάθουμε περισσότερα για τη φύση και τον άνθρωπο μειώνονται όσο δεν μαλακώνουμε και κλεινόμαστε στο κέλυφος της αυταρέσκειας. Ίσως, ένα μήνυμα που δίνει ο τύπος είναι ότι χρειάζεται να ελαφρύνουμε για να δούμε με ένα άλλο μάτι τα πράγματα…
Σε κάθε περίπτωση, Καλώς ήλθες!