«Κύριε, πού είναι οι γραμμές;» Ακοὐω μια φωνή να ανεβαίνει από το δρόμο. Στρέφω το βλέμμα. Είμαι στο φανάρι, κάπου στην Αχαρνών, κοντοστέκομαι, περιμένοντας το πράσινο. Πλάι μου δύο μικρά. Βγαλμένα από ασπρόμαυρο μελό του 50. Αλλά αυτά είναι έγχρωμα. Μαλλιά βαμμένα σε κάποιες τούφες, πριν από καιρό. Αλλά κολλημένα από την πολυκαιρία, έδειχναν να [...]
Filed under: ATAKTA,ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΞΕΧΑΣΩ,Ιστορίες διαφορετικότητας | Ετικέτα: Αθήνα,επαιτεία | 1 σχόλιο »
Σε πείσμα όλων η άνοιξις ευωδιάζει. Και μας χαρίζεται. Στην Αθήνα μας, στις ταράτσες, στα ταπεινά γλαστράκια, σε μικρές σχισμές της μαρκίζας. Ιδού, η απόδειξη, την επαύριον της εαρινής ισημερίας, στη μνήμη του ξύλου που ζωντανεύει,
Filed under: ATAKTA | Ετικέτα: πράσινη βεράντα,φυτά στην πόλη | 2 σχόλια »
Έχω επέτειο με εμένα. Άκαπνος για δύο χρόνια. Και δεν είναι άσχημα. Και κυρίως, θα έλεγα άντεξα. Γιατί δεν το χρειάστηκα. Να μου λύσει τί; Να καλύψει ποιά ανάγκη; Δεν θέλω να εξαπατώ τον εαυτό μου, γιατί δεν έχω πάψει να πιστεύω ότι το τσιγάρο προσφέρει πράγματα. Αλλά, στη διάρκεια των δύο χρόνων τώρα που [...]
Filed under: ATAKTA,ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ | Ετικέτα: τσιγάρο,διακοπή τσιγάρου,διακοπή καπνίσματος,κάπνισμα | 1 σχόλιο »
