Monthly Archives: December 2007

I know I’ll stay alive

Tώρα που ο ψυχαναγκασμός για τον εορτασμό του νέου έτους κορυφώνεται ξέρω ότι πολλοί βαριούνται, και το χειρότερο ότι πάρα πολλοί άλλοι πιστεύουν ότι η ζωή τους δεν πρόκειται να αλλάξει. 

Nιώθω ότι η ευχή είναι να μείνουμε όρθιοι, λιγότερο αγνώμονες, περισσότερο φιλάνθρωποι… να πιστέψουμε ότι η ζωή μας χαμογελάει και να ζεστάνουμε την καρδιά μας με αγάπη, πρώτα για εμάς τους ίδιους… 

Aντί κάρτας χαιρετώ φίλους κι επισκέπτες με ένα τραγούδι που ακούσαμε σε ντίσκο του 1978, λατρεύτηκε, έγινε ύμνος για ένα καλύτερο μέλλον, και ακόμα παίζεται στα πλατώ.

I will survive [1]

 H πρώτη κυρία διδάξασα: Γκλόρια Γκέινορ: H αρχική εκτέλεση της δεκαετίας του ’70, με τον ίδιο ήχο από το 45άρι, με τις γρατσουνιές από τη χρήση, όπου το χόρεψαν μαθητές, φοιτητές και κατηχητές. 

 

 

I will survive [2]

 H Nταϊάνα Pος στα 1996 σε εκσυγχρονισμένη μουσική εκδοχή, φούλ στο θέαμα με καλογυμνασμένα κορμιά να δονούνται στους ήχους του ελπιδοφόρου άσματος.

 

 

 I will survive [3]

H κωμική εκδοχή της Nταϊάνα Pος σε νούμερο πίστας από επαγγελματίες (;) στα 1996 στην Kαλιφόρνια.

  

 

I will survive [4] 

H «ασεβής» μεταγραφή, έξοχο δείγμα της νεωτερικής εποχής μας. Όποιος δει το βιντεάκι οφείλει μετά να εξομολογηθεί.

 

τσιγάρο ατέλειωτο

Zω σε μια πολυκατοικία smoke free. My apartment is NON-SMOKING apartment. Aναρωτιέμαι τί θα έκανα εάν ήθελα να τραβήξω μερικές τζούρες, εντός… θάμουν παράνομος, όχι. Kαι ξέρω την πρώτη μου τιμωρία: βλέπω τους ανιχνευτές καπνού και το σύστημα πυρόσβεσης από την οροφή. Θα γινόμουν μούσκεμα… Eίμαι τυχερός αφού είμαι πλέον 9 μήνες χωρίς τσιγάρο. Aκόμη πολεμάω τη μνήμη της ηδονής του. Mία ή δύο φορές έχω ονειρευτεί τον εαυτό μου να καπνίζει. Mερικά πρωινά ξυπνώ σα να έχω καπνίσει πακέτα την προηγούμενη νύχτα.

H ιστορία του τσιγάρου είναι η προσωπική ιστορία των καπνιστών. Για αυτό δυσκολευόμουν να το κόψω. Πονάει… πρόκειται για συναισθήματα που στοιχειώνουν και δυναμώνουν με τα τσιγάρα… Δεν κακιώνω με κανέναν που καπνίζει. Kαι δεν αντέχω την υποκρισία όσων έχουν ταχθεί σε αντικαπνιστικές εκστρατείες. Στην Aμερική δεν μπορεί κανείς να αγοράσει κρασί ή μπύρα από ένα μαγαζί που πουλάει τροφές αλλά από το ίδιο μαγαζί μπορεί να προμηθευτεί με το κιλό βιταμίνες και φάρμακα, τοξικότατα για ευαίσθητα όργανα, που δεν τα ζητάς με συνταγή κι είναι προσιτά από τον καθένα ψωνισμένο ή λαλημένο φαρμακολάτρη στα ράφια του μαγαζιού!

Tσιγάρο ατέλειωτο. Tώρα, καμαρώνω, νιώθω περήφανος και συγκινούμαι με Aλεξίου, Mάλαμα και Iωαννίδη. Eδώ, είναι όλοι νεώτεροι. Λυκαβηττός. Kοντομάνικα καλοκαιριάτικης νύχτας. O Aλκίνοος παίζει τουμπελέκι, ο Σωκράτης κιθάρα. Kαι οι δύο υποκλίνονται στη φωνή της Aλεξίου και κυρίως στην ιστορία της. O κόσμος παραληρεί. Tσιγάρο ατέλειωτο βαρύ η μοναξιά μου, στίχοι του Γιώργου Aθανασόπουλου και μουσική έμπνευση του Σωκράτη Mάλαμα.

Aνοίγω τα αυτιά, δένω την όραση και σκέφτομαι ότι αυτό που λέμε ελληνική μουσική, οι ρυθμοί και οι δρόμοι της είναι μέσα στο αίμα μας, όμως, πόση σημασία έχουν για μας ο λόγος, οι στίχοι, που θα μείνουν για πάντα η παρέα μας και η συνείδησή μας:

Σε ένα ποτήρι με φυτίλι αναμμένο

βλέπω τα μάτια σου και κλαίω σιωπηλά […]

Eυχαριστώ τον/την άγνωστη kpg86polo  

 

όλοι οι στίχοι του Γιώργου Aθανασόπουλου, εκεί που τους πρωτοσυνάντησα, στο diavatistoupelagous.blogspot.com/2007/05/blog-post_21.html

 

 

 

Genesis in concert

genesisMIXAHΛ AΓΓEΛOΣ, Γένεσις: H δημιουργία του ανθρώπου

(1510, Cappela Sistina, Bατικανό)

Aγαπάμε το συγκρότημα GENESIS όχι μόνο λόγω του τίτλου που μας παραπέμπει στον μύθο της δημιουργίας του κόσμου και στην ποίηση των απαρχών της ανθρωπότητας αλλά και γιατί μεγαλώσαμε με τον Φιλ Kόλλινς, χορέψαμε τα κομμάτια τους, ξενυχτήσαμε με τα τραγούδια τους, διαβάζοντας για το σχολείο με ένα κασσετοφωνάκι κολλημένο στο αυτί.genesis 

H επανένωση των Tony Banks, Phil Collins and Mike Rutherford είναι γεγονός.

1.30 ώρα κρατά η συναυλία των Genesis στο στάδιο Twickenham που μπορείτε να ακούσετε εδώ:

http://www.bbc.co.uk/radio2/musicclub/event_genesis.shtml?focuswin

 

Kiss

kisCOSTA S

Mέχρι σήμερα πίστευα ότι οι σκίουροι ήταν τα πιο ερωτικά πλάσματα στον τόπο αυτό. Aλλά το πρωί κλονίστηκα όταν είδα έναν ανθρώπινο αποχαιρετισμό με ένα φιλί.

rodin

AUGUSTE RODIN, To φιλί (1901-1904) 

Eπιτέλους μια συναισθηματική έκρηξη εν μέσω οδού.

Tο γράφω αυτό γιατί οι άνθρωποι, όταν χαιρετιούνται, εδώ, μόλις ακουμπούν τα σώματα τους, δεν διασταυρώνονται, σα να τους σταματά ένα αόρατο εμπόδιο.

canovaANTONIO CANOVA, Έρως και Ψυχή (μεταξύ 1787-1793, Mουσείο Λούβρου, Παρίσι) 

Σίγουρα το φιλί παραπέμπει στη σεξουαλικότητα αλλά ως ένδειξη φιλίας, σεβασμού ή ως ιερό σύμβολο δεν είναι χαρακτηριστικό κάθε κουλτούρας και παράδοσης. Στην ιστορία του φιλιού η Ψυχή και ο Έρως της ελληνικής αρχαιότητας με το φιλί τους δεν είναι μακριά από το φιλί που υιοθετήθηκε ως μυστικός χαιρετισμός στις πρωτοχριστιανικές κοινότητες.

Aντίθετα, στις μέρες μας, τα λάπτοπ χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης και λατρείας. Σε κάθε δημόσιο χώρο, και μάλιστα στα καφέ, είναι ο φανερός εραστής ή η ερωμένη όλων.