Κάμανε κόμμα τὰ χρώματα / ἐναντίον μου

-Δὲν πολιτεύομαι, τοὺς δήλωσα/ κι ἔμεινα/ ὁ ἐπιπόλαιος/ ἐκτὸς ὁρίων πόλεως.

Είναι στίχοι ενός λειτουργού του Θεού, του π. Παναγιώτη, που είναι και ποιητής. Τώρα θα βρίσκεται κοντά στο Δι’ ευχών της Κυριακάτικης λειτουργίας, όταν εγώ πίνω τον πρώτο μου καφέ. Έχει ένα επώνυμο που δεν το ξεχνάς ποτέ: Καποδίστριας. Νιώθω υπερηφάνεια για τον π. Παναγιώτη γιατί ενώ γεύεται από το ποτήρι της παντοδυναμίας προσφέρει αντιδωρήματα μικρές ιστορίες καθημερινότητας όπου αν και αναγνωρίζεις τη Ζάκυνθο ή στιγμές από τη διακονία του σε παρασύρει να απολαύσεις την ανθοφορία του. Δεν είναι θρησκευτικός ποιητής με την έννοια που γνώρισαν τα κατηχητόπουλα τη θρησκευτική στιχουργία τύπου Βερίτη. Ο π. Παναγιώτης είναι αλλού και κυρίως δεν είναι διδακτικός. Προσωπικά, θα τον ήθελα ακόμη πιο παραληρηματικό και προσωπικό, ώστε να μη σκέφτομαι ότι το ιερατικό σχήμα ενδεχομένως μπορεί να λειτουργεί ως τροχοπέδη του λόγου του.

Ὅλ’ ἀπ’ τὸ Λίγο

Ἰουλίου ραγισιές

θρυλούν τ’ ἄρρητα

τὶς βρισιὲς τῶν Ἀλβανῶν

τῶν Ἑλλήνων τὴν ὕβρη.

 

Διάλειμμα ὀργῆς

μὲ δῆθεν ἀθλοπαιδιὲς

στοργὴ σκοτεινὴ

φῶς ἀνίατο ροῦχο

κι ὁ ἤλιος πολύτεκνος.

 

Τ’ ἀγυιόπαιδα

παίζουν τὸ αὔριο μπάλα

ἕως αἵματος

δέρμα ψέμα τῶν σφυγμῶν

σφαγῆς ἀπομίμηση.

 

Φῶτα στὸν τάφο

παρηχήσεις πονηρὲς

τάφος τὰ φῶτα.

Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον

καὶ βγὲς ἂν σοῦ βαστάει.

 

Εὐτυχῶς μιλῶ

διάλεκτο εὐρύχωρη

λέξεις ἐλέους:

Χθές, Χειμώνας Χίμαιρα

Χάδι Χνούδι Χάος Χοῦς.

Από το ποίημα «Τάφος τὰ φῶτα» της συλλογή Mater Dolorosa, εκδ. το δίγαμμα, Ζάκυνθος 2005.

Advertisements

7 thoughts on “Κάμανε κόμμα τὰ χρώματα / ἐναντίον μου

  1. ardalion Post author

    Πάρα πολύ διαφορετικά… Και δεν αφορά μόνο την ποίηση αλλά γενικότερα την τέχνη. Το να λέμε ότι απουσιάζει η ευαισθησία (και από τους υποτιθέμενους ευσεβείς χριστιανούς) πονάει αλλά, δυστυχώς, είναι αλήθεια…

  2. Π.Κ.

    Αγαπητοί Φίλοι,
    τυχαία μπήκα στον ιστοχώρο σας και πολύ ευχαριστώ για την θετική αποδοχή.
    Η Ποίηση και η Ιεροσύνη ουδέποτε υπήρξαν διδακτικές. Περιρρέουν σαν άνεμος! Ανά πάσα στιγμή βρίσκονται εντός εκτός κι επί ταυτά!!!… Ή, τουλάχιστον, έτσι θα έπρεπε να είναι.
    Μού άρεσε αυτό που γράφετε, ότι είμαι “αλλού”! Είναι αλήθεια!
    Να είσθε καλά και ζήτε ποιοτικά=ποιητικά!!!
    Καλές Ανα[σ]τάσεις!

  3. ardalion Post author

    Έχουμε ανάγκη την εμπνοή σου, π. Παναγιώτη. Συνέχισε να εκφράζεις την αλήθεια σου (μας).

    Υψηλές πτήσεις! Πάντοτε!

    Εντός, εκτός, επί και περί του κόσμου.

  4. Theoprovlitos

    Η ποίηση δεν ειναι το φορτε μου. Να υποκριθω;
    Η ψυχη του ποιητη όμως ειναι. Γιατι ο ποιητης εχει πολλους τροπους να εκφραστει. Οι στιχοι ειναι ενας από όλους. Και ο Μαμαλακης ποιητης ειναι. Και ο Θεόφιλος ο ζωγραφος. Και ο ξυλουργος που καποτε μεταμορφωνε ενα αψυχο κουτσουρο σε ενα εμψυχο κατι. Ετσι και ο ποιητης μεταμορφωνει τις λεξεις.

    Η τεχνη, η τοσο έκδηλη και προφανης στο Αγιον Όρος, στα Μετεωρα ακομα και στα παλια ταπεινα ξωκκλησια εχει παρει διαζυγιο από τον εκκλησιαστικο μας βιο.
    Δεν ξερω γιατι και ποτε εγινε αυτο; Την απαξιωσε η εκκλησια; Η εκκλησια εχει καποια ειδικη χαρη να μαζευει στους κολπους της αυτους με τα ολιγα ταλαντα; Μηπως όμως και η τεχνη αυτονομηθηκε και επαψε να υπηρετει και θελει απλα καποιους να υπηρετουν εκεινη; Μηπως εγινε αυτοσκοπός;

    Αν ο καλλιτεχνης παντως ειναι ανθρωπος ευαίσθητος λογικο δεν ειναι να περιμενει κανεις να ειχαμε περισσοτερους ιερεις καλλιτεχνες; Η μηπως το ιερεας και ευαισθητος εχει καταντησει πια να ειναι σπανιο φαινομενο;

  5. Αριάδνη Δήμου

    Τον π. Παναγιώτη τον έχω γνωρίσει ελάχιστα, ως ποιητή, ως ιερέα και ως άνθρωπο, και όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Έχω να πώ οτι έχει δεχθεί ένα ιδιαίτερα σπάνιο χάρισμα.Είναι Ποιητής τη στιγμή που είναι Ιερέας, και αυτό τον κάνει να είναι κάτι περισσότερο απο ιερέας. Ποτέ δεν είναι πιο βαθιά ιερέας παρα τότε που είναι ποιητής. Είναι όμως Ιερέας τη στιγμή που δρά ως Ποιητής, και αυτό τον κάνει να μην έχει όρια ως ποιητής. Αυτά λειτουργούν θαυμαστά ασυγχίτως και παράγουν θαύματα, σε αλληλοπεριχώρηση. Είναι ένα διαμάντι που λαμπυρίζει καθρεφτίζοντας πολλές οπτικές.Πετάει με χρυσά φτερά σε ουρανό χωρίς όρια, του Θεού και της Ποίησης, και σηκώνει ανάλαφρα τα βαριά φορτία όλων, ανύποπτος για την ευεργετική αποκάλυψη που προκαλεί στις ψυχές. Είναι επίσης βαθιά Άνθρωπος.

  6. ardalion Post author

    Αριάδνη Δήμου,

    Χαίρομαι που αισθάνεστε να συλλειτουργούν ποίηση με ιερωσύνη στο πρόσωπο του Παναγιώτη Καποδίστρια. Και ανθρωπιά! Άλλοι θα μπορούσαν να σκανδαλισθούν…

    Καλώς ήλθατε!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s