Φαντάρος είμαι… δεν με πιστεύει κανείς, γαμώτο μου;

επαναλάμβανε, σχεδόν απελπισμένα, ο νέος με τα μαύρα γιαλιά, στη στάση του τρόλεϋ, στο κέντρο της Αθήνας. Και κανείς δεν τον πίστευε ότι ήθελε τα τρία ευρώ που ζητούσε για να αγοράσει εισιτήριο και να επιστρέψει στη μονάδα του. Όπως ισχυριζόταν, με ένταση… Εκτός από μια κυρία. Ξανθιά, γύρω στα 60. Άνοιξε την τσάντα της και του έδωσε κάτι. Αλλά μάλλον δεν συμπλήρωσε τα τρία ευρώ και εκείνος συνέχισε να ικετεύει.

Δεν αντέχω τη βία των πω-λητών που σου κλείνουν τον δρόμο για να σου πουλήσουν μια ζώνη ή ένα ρολόι. Όπως και δεν αντέχω τη βία των μου-σικών που εκβιάζουν με τις γλυ-κερές νότες όταν αναπαύω τις αισθήσεις μου με τη θέα του Παρθενώνα. Κι ακόμη έχω στα-ματήσει, χρόνια τώρα, να ρωτάω τα μικρά μελαψά παι-δάκια-ανθοπώλες αν πηγαίνουν σχολείο, τι θέλουν έξω τα μεσά-νυχτα και όλα αυτά τα χαριτω-μένα που έδειχναν μια … φιλαν-θρωπία. Στραβώνω και παίρνω ανάποδες. Μήπως έχω γίνει ιδιότροπος;

Ήταν πεντακάθαρος και περιποιημένος, πλησίαζε τους πάντες, άφοβα και χωρίς διάκριση. Είμαι βέβαιος ότι δεν είναι ακόμη ένας βιομηχανικός επαίτης από την τελευταία φουρνιά που έχουν κατακλύσει την πόλη και όλοι, μα όλοι έχουν ένα κοινό σωματικό χαρακτηριστικό: έχουν μια δυσμορφία στα άκρα, αφού τους σπάνε και τους καίνε πόδια και χέρια όταν είναι βρέφη. Προορίστικαν να πουλάνε την αναπηρία τους και έχουν πάρει τα πόστα τους στους δρόμους της Αθήνας. Όλους αυτούς που παραβιάζουν την αναγεννησιακή μας αισθητική τους ανεχόμαστε, ιδίως μετά το 2004. Είμαστε καλοί άνθρωποι εδώ. Έχουμε και δήμαρχο-γιατρό!

Πιο πολύ στον τύπο που μου κίνησε το ενδιαφέρον πρόσεξα το παράπονό του: Φαντάρος είμαι… δεν με πιστεύει κανείς, γαμώτο μου; Εκείνος έδειχνε να το πιστεύει. O «στρατιώτης» ικέτης δεν έλεγε ψέματα. Ήθελε το εισιτήριο για να ταξιδέψει. Την ηρωίνη, την ερωμένη του ελληνικού ανθού, άλλοι τη λένε, ωμά, γκόμενα, αυτός την έλεγε μονάδα.

Και όλα αυτά γιατί δεν είμαι ένας Άγιος Φραγκίσκος που φιλούσε στο στόμα κάθε λεπρό που συναντούσε στον δρόμο του.

 

ΥΓ Την Τρίτη 27 Μαΐου παρουσιάζεται το νέο βιβλίο μιας γυναίκας που έχει συμβάλλει όσοι λίγοι ειδικοί στην απελευθέρωση τοξικομανών από ουσίες μέσα από την κοινότητα του 18 ΑΝΩ. Είναι η νέα γραφή της Κατερίνας Μάτσα Ψυχοθεραπεία και τέχνη στην απεξάρτηση. Το παράδειγμα του 18 άνω (εκδόσεις Άγρα). Θα μιλήσουν: Νίκος Τζαβάρας, Καθηγητής Ψυχιατρικής, ψυχαναλυτής-Κλειώ Μακρή, γλύπτρια, θεραπεύτρια στο 18 ΑΝΩ-Σάββας Μιχαήλ, συγγραφέας.
Στοά του βιβλίου, ώρα 20.00. 

One thought on “Φαντάρος είμαι… δεν με πιστεύει κανείς, γαμώτο μου;

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s