Lovecraft : Ανακαλύπτω τί άκουγε ο Μάνος Χατζιδάκις στη Νέα Υόρκη

Το άγνωστο συγκρότημα στην Ελλάδα Lovecraft αποτελείται από τους Jerry McGeorge, George Edwards, Michael Tegza, Tony Cavallari, Dave Michaels. Η μουσική τους ένα μίγμα φολκ και ποπ, ανήκει στο ψυχεδελικό ροκ, ένα ρεύμα που είχε συνδεθεί στη δεκαετία του ᾽60 με τη χρήση παραισθησιογόνων. Όπως μας πληροφορεί ο πολύ ενημερωμένος Spaniolos έχουν κυκλοφορήσει δύο δουλειές τους σε βινύλιο στον τόπο μας.

Ο Χατζιδάκις τους άκουγε, όπως μας λέει στην εβραϊκή συνοικία, να παίζουν το «Μεθυσμένο καράβι» του Ρεμπώ. Άσμα που γνωρίζουμε από την ερμηνεία του Μητσιά.

Το όνομά τους το έχουν πάρει από τον γνωστό συγγραφέα ιστοριών τρόμου Howard Phillips Lovecraft (1890-1937). Δραστηριοποιούνται στο Σικάγο από το 1967 και στη συνέχεια στο Σαν Φραντσίσκο, έως το 1970.

Ευτυχώς, μέσα εδώ, στην ιντερνετική πολυφωνία, μπορώ να ακούσω σχεδόν όλη τη δισκογραφία τους, όπως το πρώτο τους άλμπουμ H.P. Lovecraft (1967).

Εδώ, απολαύστε το White ship. Μια μουσική σε ένα εμβατηριακό υπέδαφος, που συνδυάζει ανατολίτικες αποχρώσεις με μεταμεσαιωνικά δυτικά μέλη. Ουράνια φωνητικά που μου θυμίζουν τους Πίνκ Φλόυντ, και το Dark Side of the moon. Η πλήρης εκδοχή στην αρχή, και στη συνέχεια μέρος με την παρουσία του γκρουπ.

 

The white ship has sailed and left me here again 
Out in the mist, I was so near again 
Sailing on the sea of dreams 
How far away it seems 
Sailing upon the white ship 

Home through the night here in my darkened room 
Sails of white across the misty moon 
Floating across the sky 
Burning into my eye 
Sailing upon the white ship 

Out of my mind nothing flows 
Alone on the shore, but that’s how it goes 
Everyone knows 
How the wind blows 
The white ship 

Out of my mind nothing flows 
Alone on the shore, but that’s how it goes 
Everyone knows 
How the wind blows 
The white ship 

The white ship has sailed and left me here again 
Out in the mist, I was so near again 
Sailing on the sea of dreams 
How far away it seems 
Sailing upon the white ship 
Sailing upon the white ship 
Sailing upon the white ship

Σύνδεσμοι: 

Η ιστορία του συγκροτήματος στην ανάρτηση  The White Ship: the psychedelic voyage of H.P. Lovecraft

Για τη δισκογραφία και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία PSYCH-SPANIOLOS

Για τον συγγραφέα H.P. Lovecraft πολλές πηγές  στο H.P. Lovecraft Archive.

6 thoughts on “Lovecraft : Ανακαλύπτω τί άκουγε ο Μάνος Χατζιδάκις στη Νέα Υόρκη

  1. ThodLak

    Φίλε είναι τρομερό πόσο μπορεί ακόμα και σήμερα να μας εκπλήξει ο Χατζιδάκης με το έργο του και τις μουσικές αναζητήσεις που είχε. Παρά το γεγονός ότι η ελληνική μουσική έχει το δικό της δρόμο, ο οποίος δεν τελείωσε και δεν τελειώνει με τον Χατζιδάκη (ή αντίστοιχα το Θεοδωράκη), το καλλιτεχνικό κενό που έχει αφήσει πίσω του είναι πολύ μεγάλο.. Εκτός Ελλάδος οι μεγάλοι μουσικοσυνθέτες μας είναι γνωστοί και χαίρουν σεβασμού. Στην Παλαιστίνή ακόμα τραγουδάνε Θεοδωράκη. Είναι απορίας άξιο πως έχουμε ξεπέσει τόσο μαζικά στα απολύτως κενά θεάματα τύπου Eurovision.
    Οι Lovercraft που αναφέρεις δεν είναι άγνωστο συγκρότημα και υπάρχει ελληνικό κοινό που έχει ασχοληθεί με τη μουσική τους.

  2. ardalion Post author

    Mε το πέρασμα του χρόνου η σημασία του έργου του Xατζιδάκι μεγαλώνει. Kαι υπάρχει πολύ έργο ακόμη ανέκδοτο! Kαι μεγαλώνει όχι απλώς για τον πολύ κόσμο αλλά για το ίδιο το σινάφι των συνθετών. Tο περίεργο είναι ότι την εποχή αυτή αισθάνομαι σαν να μη γράφεται τίποτα πλέον στη μουσική σκηνή. Tίποτα. Mια σιωπή… Mπορεί να είναι ιδέα μου.

    Δεν θα έλεγα ότι είναι κενό θέαμα η Eurovision. Mάλλον φτηνό και δεύτερο θα το αποκαλούσα. Aλλά ελκυστικό σαν προϊόν που παίζει με το υποσυνείδητό μας. H Eurovision «ένωσε» την Eλλάδα για μια βραδιά -λίγο πρίν, λίγο μετά. Kάτι όπως Eθνική στο ποδόσφαιρο ή στο μπάσκετ. Σε επίπεδο μαζικό. Mέσα από αυτές τις εκδηλώσεις αναγνωρίζεται και κυρίως επαληθεύεται μια θα λέγαμε εθνική ταυτότητα, σε συλλογικό επίπεδο. Aυτό είναι δύσκολο να το αισθανθούμε με Xατζιδάκι. Tο έχει νιώσει ο τόπος με Θεοδωράκη στις μαζικότατες συναυλίες της μεταπολίτευσης. Tώρα, εκείνοι οι τύποι που έτρεχαν εκεί για να τραγουδήσουν «Πάλης ξεκίνημα», μπορεί να είναι αυτοί που φτιάχνουν τη διαφημιστική καμπάνια της Kαλομοίρας…

    Oμολογώ ότι έμεινα έκπληκτος με τα τραγούδια των Lovecraft. Ίσως, επειδή είχα παρασυρθεί από πιο «πρώτα» ονόματα της εποχής. Nομίζω ότι στην Eλλάδα το κοινό τους πρέπει να είναι πολύ ειδικό… Ή σφάλλω;

  3. ThodLak

    Κοίταξε Ardalion εκτιμώ πως φαινόμενα τύπου Eurovision είναι παντελώς κενά νοήματος, χωρίς αυτό να μην το αντιλαμβανόμαστε. Πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι στις σημερινές κοινωνίες αντιλαμβάνονται όσο ποτέ άλλωτε το πόσο μεγάλα σκουπίδια τους λανσάρουν μέσω τηλεόρασης. Δεν θεωρώ πως έχει χαθεί η αυτογνωσία. Απεναντίας. Ωστώσο όλοι μας επιμένουμε να δεχόμαστε την παράκαμψη της λογικής μας θα τολμήσω να πω για αδιευκρίνιστους λόγους..
    Όσον αφορά για την εθνική ταυτότητα που έθιξες, αυτό σημαίνει πολλά και τίποτα. Θα μπορούσα να πω πως όντως με το Euro το ένιωσα κι εγώ σε αντίθεση με τη Eurovision αλλά μάλλον θέμα ανθρώπου είναι.

    Οι Lovercraft που αναφέρεις δεν είναι άγνωστο συγκρότημα και τυχαίνει να γνωρίζω ανθρώπους που τους έχουν ακούσει, απλά η αλήθεια είναι ότι δεν είναι το πιο διαφημισμένο στον κόσμο.

  4. ardalion Post author

    Και εγώ με την Eurovision δεν ένιωσα τίποτα. Μά τίποτα. Αλλά εφέτος τη χάζεψα τη βραδιά. Ίσως, επειδή κάναμε πλάκα όταν είμασταν παιδιά… Νομίζω ότι στον διαγωνισμό τον συγκεκριμένο δίνεται περισσότερο αξία από όσο πραγματικά έχει. Και μάλιστα από κρατικό κανάλι που έχει παιδευτικό ρόλο και πληρώνουμε όλοι. Κι αυτό με ενοχλεί. Πολύ.

    Ποιους σκέφτεσαι σαν αδιευκρίνιστους λόγους στους οποίους οφείλεται η παράκαμψη της λογικής;

  5. ThodLak

    Βασικά αδυνατώ να τους εντοπίσω, απλά παρατηρώ το αποτέλεσμα, το οποίο δεν είναι άλλο από το εξής: στη σημερινή μετανεωτερική εποχή ο άνθρωπος δείχνει να μην πιστεύει σε τίποτα, δέχεται να του σερβίρουν προϊόντα άθλια, το γνωρίζει αλλά δεν αντιδράει. Αυτό από μόνο του πιστεύω πως αποτελεί μυστήριο.. Ομολογώ πως δεν μπορώ να κατανοήσω αυτή τη στάση.

  6. ardalion Post author

    Σε τί να δείξει εμπιστοσύνη ο σημερινός άνθρωπος; Ζούμε και την απαξίωση των συλλογικών σχηματισμών, των κομμάτων και των προτύπων… Αξιολογήθηκαν και μπήκαν στην άκρη. Και ίσως να είναι καλύτερα έτσι. Ωστόσο, πιστεύω ότι ο καθένας αναζητά τους συγγενείς του. Τους αληθινούς του ανθρώπους, τους δικούς του.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s