Σκηνές δρόμου

Σκηνή Α´

Πριν τρεις μέρες. Στάση τρόλεϋ. Ένας νέος τρέχει από το απέναντι πεζοδρόμιο και έρχεται δίπλα μου. Για την ακρίβεια κάνει μια βουτιά στα σκουπίδια του παρακείμενου κάδου. Τα αδειάζει μανιακά. Όλα. Έξω από τον τενεκέ. Απελπισμένα. Και δεν είναι ηθοποιός που εκπαιδεύεται στο μπεκετικό Τέλος του παιχνιδιού.

Σκηνή Β´

Δρομάκι πεζοδρομημένο, απέναντι από το Πολυτεχνείο. Δύο μέρες πριν. Ώρα 12.30. Διέρχομαι ανάμεσα από το ετερόκλητο πλήθος. Δεξιά μου, στην είσοδο μιας πολυκατοικίας δύο νέοι προετοιμάζουν να πιούνε για να «σταθούνε». Προσπερνώ με θλίψη. Στην ακριβώς, δίπλα πολυκατοικία, στο πλατύσκαλο, ένας νέος παίρνει μια δόση και αιωρείται στον κόσμο του. Δέκα μέτρα πιο κάτω ένας σεκιούριτυ είναι αραγμένος σε ένα σκαμπό. Δεν τον αφορά ό,τι συμβαίνει παραπάνω. Μάλλον, φυλάσσει το Κέντρο Ειδικών Λοιμόξεων που στεγάζεται εκεί.

Σκηνή Γ´

Εχτές. Σκαλάκια στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αθήνας. Δύο παιδιά κολλημένα προετοιμάζουν κάτι μυστικά. Δεν ενοχλούν κανέναν. Στο τέλος πετάνε ένα ασημόχαρτο. Αυτό πρόσεξα και κοντοστάθηκα. Στα σκαλιά προσπερνούσαν οι επισκέπτες του Πνευματικού Κέντρου. Κανείς δεν τους έδινε σημασία. Εκείνοι αφού τελείωσαν, σηκώθηκαν με ελαφρές σχεδόν χορευτικές κινήσεις κι ανέβηκαν σε μια βαριά μοτοσυκλέτα…

Σκηνή Δ´

Σήμερα. Ώρα 13.30. Περνάω στο φανάρι Πατησίων και Καποδιστρίου. Στρίβω το κεφάλι ακούγοντας ένα τρομερό φρενάρισμα και κραυγές. Σε ένα παπάκι που οδηγεί νέος, πίσω του κάθεται μια κοπέλα, δεν θάναι 25 χρονών, ιδρωμένη, με κόκκινα μάτια, να βρίζει γιατί ο οδηγός έκανε λάθος στροφή. Έντρομο τους παρακολουθεί το τρίχρονο παιδάκι που κάθεται σφηνωμένο ανάμεσα στα δύο σώματα. Ο κόσμος σαστίζει. Δεν καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Προχωράω παρακάτω. Μπαίνω σε μια τράπεζα, καθυστερώ για ένα δεκάλεπτο. Όταν βγαίνω στο δρόμο με το σεκιούριτι στο ΚΕΕΕΛ, η μηχανή με τους τρεις επιβάτες πέρασε βιαστικά από μπροστά μου. Η δουλειά είχε γίνει.

Αυτές οι σκηνές δρόμου είναι πλέον μια καθημερινότητα που δείχνει να μην ενοχλεί κανέναν από τους ισχυρούς αυτής της πόλης. Εξάλου, ποιος από τους ισχυρούς ζει τόσο κοντά στην καρδιά της Αθήνας; Όσοι κατεβαίνουν τα βράδια επισκέπτονται το εξωραϊσμένο Γκάζι, άντε και μια βόλτα στο Ψυρρή, και εάν έρχονται προς Μεταξουργείο αισθάνονται να ανεβαίνει η αδρεναλίνη με όσα μπορούν να ζήσουν. Αλλά σε μικρή δόση, ως επισκέπτες. Από μακριά. Υπάρχουν, όμως και οι άλλοι, που ζούμε το κέντρο. Επιλέξαμε να ζήσουμε για τη ζωντάνια του και την πολυχρωμία του σε μια εποχή που αυξανόταν η μετοίκηση αλλοδαπών και η εγκατάλειψη από τους παλαιούς κατοίκους. Και βλέπουμε μέρα με τη μέρα να μεταμορφώνεται. Αλλά δεν το εγκαταλείπουμε.

Εμείς που ζούμε στην καρδιά της Eλλάδας, θα συνεχίσουμε να περπατάμε και να πέφτουμε επάνω σε τρομαγμένες σκιές με πληγιασμένα πόδια, χέρια χωρίς ίχνος φλέβας. Θα βαδίζουμε στην Aθηνάς, δρασκελίζοντας την αγορά με τα κηπευτικά και θα κλείνουμε τη μύτη από τη μπόχα της απλυσιάς των πεζοδρομίων, όταν οι αρουραίοι θα ρίχνουν κάτω τα ξέχειλα από σκουπίδια δοχεία του Δήμου, ψάχνοντας να βρουν τροφή. Θα κατεβαίνουμε την Eυριπίδου με τους καλεσμένους μας από την Aμερική και θα βρισκόμαστε ενώπιον της κόλασης της ανθρώπινης εξαθλίωσης, με την ελλειματική αστυνόμευση, την εγκληματικότητα να ανθεί στα όρια ενός πρωτόγνωρου για τα ελληνικά δεδομένα γκέτο, που απομακρύνει τους ντόπιους κατοίκους και τους μικροεπιχειρηματίες, με την ανοχή του Δήμου Aθηναίων και του Yπουργού Yγείας.

Θα συνεχίσω να περπατώ στους δρόμους του διαλυμένου ανθρώπινου ιστού της πόλης μου με φόβο και σφιγμένη καρδιά. Kι ας αισθάνομαι σκληροκαρδία κι εγκατάλειψη από τον Δήμαρχο που ψήφισα. Θα συνεχίσω γιατί εμείς οι άνθρωποι υποβαθμίζουμε τις γειτονιές μας με τη σιωπή μας και την ανεκτικότητα στην κυριαρχία της βίας και της αυθαιρεσίας… από όπου κι αν προέρχεται.

Advertisements

5 thoughts on “Σκηνές δρόμου

  1. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΑΝΔΡΙΟΠΟΥΛΟΣ

    Τα ‘χεις πει όλα!
    Ακούει κανείς;
    “Τετύφλωκεν αυτών τους οφθαλμούς…”

    Η ματιά σου με εκφράζει απόλυτα.
    Να ‘σαι καλά!

  2. ardalion Post author

    Σε εκείνους που πληρώνουμε όλοι εμείς οι δημότες δεν ιδρώνει το αυτί τους. Ο κόσμος, όμως, που κατοικεί στο κέντρο έχει εξαγριωθεί με την έλλειψη φροντίδας και αγάπης για την πόλη, την ανοχή στην αυθαιρεσία, και τη ρυπαρότητα. Και δεν πρόκειται κανείς να εγκαταλείψει το κέντρο από φόβο. Όλοι οφείλουμε να διεκδικήσουμε ποιότητα στην καθημερινότητα και να μη σιωπούμε…

  3. Anonymous

    Ο κ. Ανδριόπουλος άνήρτησε στο ιστολόγιό του δημοσίευμα του π. Βασιλείου Μπακογιάννη με τίτλο «Περι συμπροσευχών με αιρετικούς».
    Δεν αναφέρει όμως ότι είναι από την εφημερίδα του … εξαδέλφου του Αλέκου, τον ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟ !!!
    Του έστειλα λοιπόν το πιο κάτω σχόλιο :

    «κ. Ανδιόπουλε,
    Η στοιχειώδης εντιμότης θα απαιτούσε να δημοσιεύσετε ότι το άρθρο του π. Μπακογιάννη δημοσιεύθηκε το πρώτον στον … ΕΚΚΛΗΣΙΟΛΟΓΟ.
    Αλλά προφανώς δεν γνωρίζετε τι σημαίνει «εντιμότης».
    Όμως είναι ευκαιρία στη συνάντηση της Πέμπτης να ρωτήσετε τον κ. Μπαμπινιώτη…»

    Το σχόλιο δεν δημοσιεύθηκε. Τα σχόλια δικά σας κ. ardalion

  4. ardalion Post author

    @ Ανώνυμος
    1. Η υπογραφή «Ανώνυμος» μου δημιουργεί αμηχανία και θα μου άρεσε να υπήρχε έστω ένα ψευδώνυμο για να είναι σαφής η προέλευση των απόψεων, και να μην προκαλείται σύγχυση.
    2. Επιτρέπω τη δημοσίευση του συγκεκριμένου σχολίου, παρόλο που δεν έχει σχέση με την ύλη και τις εδώ αναρτήσεις, επειδή είναι σαφές το παράπονο για «λογοκρισία» (;) Κομμάτι βαρύ θα έλεγα εφόσον το ιστολόγιο του Π.Α. διακρίνεται για το τελείως αντίθετο: την ανοιχτότητά του, αφού φιλοξενεί κατά καιρούς τελείως αντικρουόμενες απόψεις. Θέλω να πω δεν βρίσκω αποχρώντα λόγο να μη δημοσιεύσει το κείμενο σου.
    2. Προσωπικά αγνοώ όσα μου γράφεις. Σκέψεις κάνω απλές. Δεν αντιλαμβάνομαι πού βρίσκεται η ένσταση. Στη μη παράθεση της πηγής; Νομίζω ότι η έκφραση «ανεντιμότης» είναι βαριά, ενώ απλούστατα θα μπορούσε να είναι κεκτημένη ταχύτητα εκ μέρους του ιστολόγου, ο οποίος διαθέτει χρόνο και κόπο για τα κείμενά του. Το συγκεκριμένο κείμενο είναι ενυπόγραφο και αυτό έχει σημασία. Ενδεχομένως να μη γνώριζε και ο ίδιος την ακριβή του προέλευση ή να προηγείται η δικτυακή ανάρτηση της δημοσίευσης στην εφημερίδα. Σε κάθε περίπτωση σε μια τέτοια αβλεψία δεν βλέπω κακή πρόθεση.

    Έχεις σκεφτεί μήπως είσαι υπερβολικός και διαβάλλεις έναν συνάνθρωπό σου;

  5. theoprovlitos

    Φρικη και αδιαφορια. Αλλα το χειροτερο ήταν οταν καποτε στελωντας επιστολες στον Δημο θελοντας να βελτιωσω την ποιοτητα ζωης στηνγειτονια μου και αναφεροντας συγκεκριμενα και προτεινομενες λυσεις, συνειδητοποιησα πως δεν αλλαξε ΤΙΠΟΤΑ. Κανενα ζητημα δεν λυθηκε, η γειτονια σε τιποτα δεν βελτιωθηκε. Το μονο σιγουρο ειναι το καθε φετος και χειροτερα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s