Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα και ο κύριος Ροΐδης

Υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που αναζητά στην Εκκλησία μια απόλυτη καθαρότητα χωρίς ίχνος αμαρτωλότητας. Σα να πρόκειται για έναν οργανισμό αναμάρτητων, δηλαδή αλάθητων, ένα σώμα που δεν πάσχει από τραύματα και αποτυχίες, δεν έχει, δηλαδή, προσλάβει ιστορική σάρκα. Και όταν δεν συναντούν αυτό που φαντασιώνονται ως αγνότητα, ήθος και ιδεολογική συνέπεια, τότε αρχίζει ο διασυρμός και η μεθόδευση ισοπέδωσης των πάντων. Είναι κάτι που αναγνωρίζεται σε χριστιανούς με μεσσιανικό σύνδρομο που θέλουν να σώσουν όσους αδελφούς οδεύουν στην καταστροφή. Αισθάνονται οι ίδιοι ικανοί να σώσουν τους ατελείς. Και προτιμούν, στο όνομα της ευσέβειας, αντί για το σώμα να ιδρύσουν ένα σωματείο. 

 

Αντώνιος Χριστοδούλου, GARY VS KING KONG. Ψηφιακή εκτύπωση, 100Χ44, 2003.

Αντώνιος Χριστοδούλου, GARY VS KING KONG. Ψηφιακή εκτύπωση, 100Χ44, 2003.

Πολύ κοντά στην αντίληψη αυτή, η άλλη πλευρά του νομίσματος είναι όσοι κάνουν κριτική σκανδαλιζόμενοι από το γεγονός ότι η Εκκλησία στην ιστορική της διαδρομή δεν ανταποκρίθηκε επάξια στην αποστολή της αλλά ως θεσμός συμβιβάστηκε με την κρατική εξουσία, προσηλύτισε βίαια ετερόθρησκους, γκρέμισε αρχαίους ναούς, έκλεισαν φιλοσοφικές σχολές, κλπ. Θα ήταν προτιμότερο η Εκκλησία να μείνει διωκώμενη και μαχόμενη την εξουσία, όπως στην περίοδο των κατακομβών. Για μένα η ουσία είναι ότι και στις δύο παραπάνω αντιλήψεις δεν τίθεται το θέμα της δοκιμασίας της ανθρώπινης ζωής μέσα από το πρίσμα της ελευθερίας, αλλά τα πάντα μπαίνουν στο μικροσκόπιο τῆς ηθικής καθαρότητας. Και οι δύο τοποθετήσεις συνιστούν ματαιώσεις από τη γοητεία που εξασκούν ιδεολογικές κατασκευές.

Τα κριτήρια της κριτικής

Δεν πιστεύω ότι η Εκκλησία έχει κάποιον αντίπαλο και ούτε η ίδια εναντιώνεται σε εχθρούς. Όταν εμφανίζονται κάποιοι ως πολέμιοι της Εκκλησίας τότε αρχίζει η εξωτερίκευση της φοβίας ορισμένων που φαντασιώνονται ότι την εκπροσωπούν αυθεντικά, ως ομολογητές. Και στο παρελθόν έχουν υπάρξει πάρα πολλοί. Όπως και σήμερα.

Το ζήτημα που με βάζει σε σκέψεις είναι τα κριτήρια αυτής της κριτικής και από τις δύο παραπάνω πλευρές, που είναι τα ίδια: ένας αφόρητος και επηρμένος ηθικισμός, που για να αποδείξει ισχυρισμούς και πεποιθήσεις τσουβαλιάζει ιστορικές πηγές, μαρτυρίες, και κυρίως ακυρώνει τον μόχθο της επιστημονικής έρευνας, προσκομίζοντας στη συζήτηση ως δήθεν έγκυρα λήμματα από τη wikipedia ή το about.com. Το αποτέλεσμα είναι η σύγχυση. Είναι σαφές ότι στην κάθε περίπτωση απέναντι υπάρχει ένας αντίπαλος που πρέπει να νικηθεί.

Μου δίνεται σήμερα η ευκαιρία μέσα από τον σχολιασμό μου σε ένα μπλογκ να απαντήσω και στο ερώτημα που μου έχει τεθεί κατά καιρούς γιατί δεν παίρνω θέση στο συγκεκριμένο μπλογκ, όταν τίθενται ζητήματα επικαιρότητας.

Έτσι, λοιπόν, επειδή με ενδιαφέρει η Θεοδώρα ως γυναικεία παρουσία μέσα στη βυζαντινή ιστορία, διάβασα στο μπλογκ του roides την ανάρτηση Noέμβρης, μνήμη της αγίας πόρνης και φόνισσας Θεοδώρας, η οποία είχε λίγο πολύ το γνωστό χαρακτηριστικό παλαιότερων κειμένων: παράθεση συσσωρευτική ιστορικών παραδειγμάτων για να χτυπηθεί η κακή Εκκλησία. Η λογική άσπρου-μαύρου, η μεσαιωνική αντίληψη σε όλο της το μεγαλείο που δεν επιτρέπει την ύπαρξη ενδιάμεσου χρωματολόγιου. Αρετή ή κακία.

Ουσιαστικά οι δύο φερόμενοι ως συντάκτες του ιστολογίου αναζητούν συστηματικά τα μελανά σημεία της ιστορίας αποδίδοντας στην εκκλησιαστική πρακτική το μερίδιο που αναλογεί ανά περίπτωση. Κυρίως, το ενδιαφέρον πέφτει όταν πρόκειται για φορείς εξουσίας, οπότε το βάρος πέφτει, μοιραία, και στο Βυζάντιο. Ωστόσο, η όλη προσέγγιση είναι επιστημονικά απαράδεκτη, εφόσον διακρίνεται από επιπολαιότητα στην ιστορική τεκμηρίωση, όπως αυτές τις μέρες που ασχολήθηκαν με αποτροπιασμό με το θέμα πώς είναι δυνατόν να τιμά η Εκκλησία τη μνήμη των αγίων Θεοδώρας και Ιουστινιανού.

 

Πού κρύβεται η αλήθεια;

Αναζητώντας την αλήθεια των πηγών που χρησιμοποιήθηκαν, αποκλειστικά για το θέμα της αγιοποίησης, έψαξα να βρω εάν πράγματι το ζεύγος έχει ανακηρυχθεί ως άγιο από την Εκκλησία. Τα αποτελέσματα της έρευνάς μου δεν είχαν καμιά σχέση με τα δεδομένα και τα συμπεράσματα που ανέφερε η ανάρτηση. Και τα κυριότερα σημεία τα ανέφερα σε σχετικό σχόλιό μου.

Έγραψα:

Επιβεβαιώνω, για ακόμη μια φορά, ότι το σάιτ αυτό θα μπορούσε να γίνει το κατ᾽ εξοχήν υπόδειγμα παραπληροφόρησης με τη συστηματική χρήση αναξιόπιστων πηγών για να βγουν συμπεράσματα, τα οποία δυστυχώς θα υιοθετήσουν άλλοι και άλλοι και άλλοι, χωρίς να μπουν στον κόπο του ελέγχου.
Γιατί στον κόπο του ελέγχου δεν εισέρχονται ούτε οι συγγραφείς των κειμένων που υπογράφουν τις αναρτήσεις και εννοώ τα παραθέματα που χρησιμοποιούν ως δήθεν αδιάψευστοι μάρτυρες των απόψεων και των ερμηνειών τους.
Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην δήθεν αγιοποίηση των Ιουστινιανού και Θεοδώρας. Αναμφίβολα, ο τρόπος εικονισμού με τα φωτοστέφανα μπορεί να παραπλανήσει τους αδαείς, και να πιστέψουν ότι κάθε τέτοιο χαρακτηριστικό προσδιορίζει έναν άγιο ή όσιο που έχει ανακηρυχθεί από την Εκκλησία. Στην πραγματικότητα το φωτοστέφανο στις εικαστικές παραστάσεις (βλ. συχνότατα στα εικονογραφημένα χειρόγραφα) δεν πρέπει να είναι τίποτα περισσότερο από την έκφραση της πολιτικής ιδεολογίας του Βυζαντίου για την ελέω θεού βασιλεία.
Προσωπικά, με ενδιαφέρει η ιδεολογική χρήση της ιστορίας που έχει γίνει από την Εκκλησία, ωστόσο εδώ το θέμα είναι στις πηγές που χρησιμοποιούνται στο εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα:
1) Ο κόμβος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής δεν διεκδικεί το αλάθητο. Ούτε και το αναμφισβήτητο επιστημονικό κύρος. Όπως και τα κείμενα που περιλαμβάνονται στις σελίδες της wikipedia.
2) Στην Ιστορία του Νικηφόρου Καλλίστου, στο κεφ. 12 δεν βρήκα κάτι που να αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Για να μην υποστηρίξω λοιπόν ότι ο συγγραφέας της ανάρτησης απλώς παραθέτει ένα άλλο παράθεμα κάποιου τρίτου που μιλά για τον Νικηφόρο Κάλλιστο, μπορεί να αναφέρει το συγκεκριμένο χωρίο; Να δείξει δηλαδή ξεκάθαρα τα εργαλεία της γνώσης του, και της πληροφόρησής του.
3) Ούτε στον Ευστρατιάδη βρήκα κάτι σχετικό.
4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός.
5) Το να τελείται η μνήμη τους Κυριακή (σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας) δεν σημαίνει ότι έχουν συμπεριληφθεί στην ομάδα των αγίων προσώπων.
Αυτά τα ολίγα, τα οποία είναι γνωστά στην έρευνα, ενώ αντιπαρέρχομαι τις ρατσιστικές διακρίσεις που βασίζονται στην καταγωγή, στο επάγγελμα και σε άλλα λαϊκίστικα κριτήρια που συνάδουν με τις μεσημεριάτικες διασκεδαστικές εκπομπές της τηλεοπτικής καθημερινότητας, όπως και όλα τα σχετικά πορνογραφικού τύπου υπονοούμενα…

Η απάντηση από τον Ρο δεν ήταν επί της ουσίας:

ardalion έφα:

“4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός.
5) Το να τελείται η μνήμη τους Κυριακή (σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας) δεν σημαίνει ότι έχουν συμπεριληφθεί στην ομάδα των αγίων προσώπων.

δηλαδή τους μνημονεύει, και αυτό τ ι α κ ρ ι β ώ ς σημαίνει;
|

και βεβαίως λες:

Επιβεβαιώνω, για ακόμη μια φορά, ότι το σάιτ αυτό θα μπορούσε να γίνει το κατ᾽ εξοχήν υπόδειγμα παραπληροφόρησης

μάλιστα
|

Και λίγο μετά επανήλθε:

ο άλλος “χριστιανός” Νίκος ο Μετανοείτε μας πληροφορεί:

“Λασκαράτε το καταλαβαίνεις ότι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα ΔΕΝ μνημονεύονται;; Σε τι γλώσσα να σου το πούμε για να καταλάβεις;”

ενώ ο επίσης “χριστιανός” ardalion μας λέει ότι μνημονεύονται

αποφασίστε!
|

Και ξανά:

…και αν τους μνημονεύει (τελικά) η “Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία”, αναφέρεται κάτι για π.χ. βανδαλισμούς, εκτελέσεις, ακρωτηριασμούς ας πούμε; ή δεν μιλάνε γι’ αυτά “πηγές” σας…
|

Για να απαντήσω για δεύτερη και τελευταία φορά:

Μένεις σιωπηλός στις παρατηρήσεις μου και στην παράκλησή μου να δείξεις τα εργαλεία σου. Ας είναι. Ο καθένας μπορεί να εννοήσει.

Μη συγχέεις τις σημασίες των λέξεων, γιατί ξέρεις πολύ καλά τις διαφορές στο περιεχόμενο. Σε κάθε περίπτωση η μνήμη (μνημόνευση) δεν είναι τίποτα άλλο από μια υπενθύμιση. Μία επέτειος. ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Αυτό όμως, δεν σημαίνει για την εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία αγιοποίηση, επίσημη μεταθανάτια ανακήρυξη ενός προσώπου. Εκτός εάν εννοείς εξιδανίκευση…

Προσωπικά, θεωρώ πολύ προχωρημένο για μια κοινωνία να ανακηρύσσει βασίλισσα ένα περιθωριακό άτομο. Αλλά δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης μια εποχή συνταρακτική από πολλές πλευρές, την οποία ως άλλος προκρούστης την φέρνεις στα μέτρα προκατασκευασμένων ιδεολογημάτων, όταν σε άλλα σημεία του κόσμου, σε ερευνητικά κέντρα της ιστορίας, αναδεικνύουν παρόμοιες μορφές με επιστημονικότητα, δηλαδή με σεβασμό στις μαρτυρίες των πηγών.

Και επίτρεψε στον καθένα να αυτοπροσδιορίζεται, όπως εκείνος νιώθει, και όχι όπως θα ήθελες εσύ.

Στη συνέχεια τη σκυτάλη την πήρε ο laskaratos:

Επίσης όπως μας πληροφορεί ο ευλαβέστατος ardalion:
@4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός@
υπαινισσόμενος πως παρά τη σημαδιακή ημερομηνία, πρόκειται για απλή συνωνυμία, ίσως κάποιο άλλο ζεύγος, ας πουμε μιας καθαρίστριας και ενός ιεροψάλτη της Αγιασοφιάς που μεγαλοπιανότανε με αυτοκρατορικά ονόματα.

 

Ο φίλος Άγις

Όταν γράφονται όλα αυτά τον Νοέμβριο του 2008, σε άλλη ιστοσελίδα Ο «φίλος Άγις» (26/11/2003) διαβιβάζει κείμενα στο politikokafeneio.com όπου στέλνει κείμενα και ο laskaratos. Το ένα από αυτά τα κείμενα αφορά την αυτοκράτειρα:

Θεοδώρα η Α´. Μια πόρνη που πριν εξελιχθεί σε βασίλισσα, έκανε νούμερα με πάπιες που έτρωγαν καλαμπόκι από το αιδοίο της. Θα ήταν άκομψο να εκτεθούν οι ακατανόμαστες σεξουαλικές επιδόσεις της αγίας με βάση τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες που δίνει ο Προκόπιος. Αρκεί μόνο να επισημανθεί πως στα δείπνα «επιδιδόταν σε ολονύχτια όργια με όλους μαζί τους συνδαιτημόνες», ενώ «δούλευε και με τις τρεις τρύπες μαζί και κατηγορούσε την φύση παραπονούμενη που δεν τις είχε κάμει πιο φαρδιές και τις τρύπες των μαστών της…». Όχι άδικα, λοιπόν, ο J. Korbler στήριξε με σοβαρά στοιχεία την θεωρία πως το ιερό ζεύγος έπασχε από σύφιλη.

(Βλ. http://www.politikokafeneio.com/thriskia-eklisies/agioi2611.htm)

Το ίδιο ακριβώς αντιγράφεται και στο φόρουμ:http://politikokafeneio.com/Forum/viewtopic.php?t=12537

Το ίδιο κείμενο με ελάχιστες παραλλαγές αναρτάται τώρα στο σάιτ roides (με έντονα οι νέες προσθήκες και σε διαγραφές όσα έχουν απορριφθεί στην ανάρτηση):

Η Θεοδώρα ήταν μια πόρνη που έκανε στον Ιππόδρομο νούμερα πριν εξελιχθεί σε βασίλισσα,  με πάπιες που έτρωγαν καλαμπόκι από το αιδοίο της και εξελίχθηκε από ερωμένη του βασιλιά σε βασίλισσα, αφού προηγουμένως ως μαιτρέσσα ενός διοικητή αφρικανικής επαρχίας, σχετίστηκε με τους πατριάρχες Τιμόθεο Γ´ Αλεξανδρείας και Σεβήρο Αντιοχείας, οι οποίοι την επηρέασαν υπέρ του μονοφυσιτισμού. Θα ήταν Είναι άκομψο να εκτεθούν να αναφερθούμε στις ακατανόμαστες σεξουαλικές επιδόσεις της αγίας με βάση αντιγράφοντας τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες που δίνει ο πικρόχολος Προκόπιος. Αρκεί μόνο να επισημανθεί πως στα δείπνα «επιδιδόταν σε ολονύχτια όργια με όλους μαζί τους συνδαιτημόνες», ενώ «δούλευε και με τις τρεις τρύπες μαζί και κατηγορούσε την φύση παραπονούμενη που δεν τις είχε κάμει πιο φαρδιές και τις τρύπες των μαστών της…». Όχι άδικα, λοιπόν, ο J. Korbler (”Die Krebserkrankung der byzantinischen Kaiserin Theodora, Byzantium και History of Medicine; Neoplasms history”, 1974), στήριξε με σοβαρά στοιχεία την θεωρία πως το ιερό ζεύγος έπασχε από σύφιλη και πως η Θεοδώρα δεν πέθανε από καρκίνο όπως πιστεύεται.

 

Οι ομοιότητες είναι κραυγαλέες και ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τις αναφορές στον Ιουστινιανό. Επισημαίνω την προσθήκη της παραπομπής του Körbler σχετικά με την αρρώστια που ενδεχομένως είχαν, που αναφέρεται στην Ιστορία της Ιατρικής, αλλά δυστυχώς δεν προσθέτει και δεν εμπλουτίζει τα σχετικά με την αγιοποίηση των αυτοκρατόρων, απλά λειτουργεί ως μια επίδειξη γνώσης που προέρχεται από άλλα συμφραζόμενα και ενδεχομένως άλλα ενδιαφέροντα…

Τι μου αρέσει

Προσωπικά δεν έχω καμιά διένεξη με το συγκεκριμένο σάιτ. Και ούτε θέλω. Όπως και δεν με απασχολεί τι εξυπηρετεί και ποιους. Σκέψεις παραθέτω με αφορμή τα γραφόμενα εκεί. Έτσι κι αλλιώς ο καθένας μας με όσα εκθέτει και κρίνει, με τη σειρά του κρίνεται. Εἱναι φανερό ότι οι αντιρρήσεις μου είναι στο πώς προσεγγίζονται τα θέματα, και κυρίως οι προϋποθέσεις τους.Η έρευνα απαιτεί σοβαρότητα και όχι προχειρότητα. Ακρίβεια και αυστηρότητα. Όλοι έχουμε ανάγκη τις ιστορικές πηγές και όχι όσα θεωρούνται ως πηγές επειδή έχουν αποθηκευτεί σε κάποιον σέρβερ, και δεν είναι τίποτα άλλο παρά άυλα σκουπίδια. Άυλα, όμως σκουπίδια που παραπλανούν. Και όταν έρχονται πληροφορίες από δεύτερο χέρι, έχω τη γνώμη ότι δεν διασταυρώνονται τα στοιχεία αλλά κοπιάρονται ανερυθρίαστα, όπως θα έκανε με αφέλεια μαθητής δευτεροβάθμιας ή ένας φοιτητής που είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη του. Δεν είναι πρόβλημα να κάνει κανείς λάθος, αλλά δημιουργείται ζήτημα όταν εθελοτυφλεί και δεν το αναγνωρίζει.

Εκτιμώ ιδιαίτερα ότι στα σχόλια του roides δεν λογοκρίνεται κάτι. Και για αυτό συναντά κανείς μια πανδαισία κειμένων, όπου συνήθως αντιπαρατίθενται οι συγγραφείς τους σε έναν αγώνα, κατά τη γνώμη μου, εν πολλοίς άγονο. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν σχολιάζω, πέρα από το έλειμμα ελεύθερου χρόνου.

Σε ένα πράγμα θα συμφωνήσω με το συγκεκριμένο σάιτ: Στό όνομα της θρησκείας της αγάπης έγιναν εντός ιστορίας τέρατα. Και αυτά τα τέρατα οφείλει να τα αναγνωρίζει η Εκκλησία με μια κριτική επί της ουσίας χωρίς να στρουθοκαμηλίζει ή να υποκρίνεται ότι δεν γνωρίζει. Δυστυχώς, ο ειλικρινής διάλογος της Ορθοδοξίας με τον εαυτό της δεν έχει ακόμη τεθεί.

5 thoughts on “Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα και ο κύριος Ροΐδης

  1. expaganus

    “Προσωπικά δεν έχω καμιά διένεξη με το συγκεκριμένο σάιτ. Και ούτε θέλω. Όπως και δεν με απασχολεί τι εξυπηρετεί και ποιους. Σκέψεις παραθέτω με αφορμή τα γραφόμενα εκεί. Έτσι κι αλλιώς ο καθένας μας με όσα εκθέτει και κρίνει, με τη σειρά του κρίνεται. Εἱναι φανερό ότι οι αντιρρήσεις μου είναι στο πώς προσεγγίζονται τα θέματα, και κυρίως οι προϋποθέσεις τους.Η έρευνα απαιτεί σοβαρότητα και όχι προχειρότητα. Ακρίβεια και αυστηρότητα. Όλοι έχουμε ανάγκη τις ιστορικές πηγές και όχι όσα θεωρούνται ως πηγές επειδή έχουν αποθηκευτεί σε κάποιον σέρβερ, και δεν είναι τίποτα άλλο παρά άυλα σκουπίδια. Άυλα, όμως σκουπίδια που παραπλανούν. Και όταν έρχονται πληροφορίες από δεύτερο χέρι, έχω τη γνώμη ότι δεν διασταυρώνονται τα στοιχεία αλλά κοπιάρονται ανερυθρίαστα, όπως θα έκανε με αφέλεια μαθητής δευτεροβάθμιας ή ένας φοιτητής που είχε εγκαταλειφθεί στην τύχη του. Δεν είναι πρόβλημα να κάνει κανείς λάθος, αλλά δημιουργείται ζήτημα όταν εθελοτυφλεί και δεν το αναγνωρίζει.”

    Πέστα χρυσόστομε!

    “Εκτιμώ ιδιαίτερα ότι στα σχόλια του roides δεν λογοκρίνεται κάτι. ”

    Κι εγώ το εκτιμώ. Απ’ ότι έχω δει η λογοκρισία είναι ελάχιστη, και μάλιστα ο χρήστης που θα λογοκριθεί προειδοποιείται κιόλας.

  2. Θου Βου

    ελάτε τώρα!
    ο ταπεινός ΘΒ υπήρξε θύμα της απροκάλυπτης λογοκρισίας του σινιόρ Ρο.
    όταν σε ποστ για τη ζωοφιλία ο Λασκ αποπειράθηκε να καταδείξει, μέσα στο τυφλό του πάθος ,πως η Εκκλησία ευθύνεται ΚΑΙ για την κακομεταχέιριση των ζώων έλαβε μια απάντηση που δεν τού άρεσε ,επίμονη και τεκμηριωμένη.

    τότε ο νταβ….προστάτης του ήθελα να πω, κ.Ρο διέγραψε το κείμενο και απέκλεισε την πρόσβαση μου στο ιστολόγιο του δηλώνοντας οτι είμαι ανεπιθύμητος.

  3. ardalion Post author

    @ Θου Βου
    Δεν γνώριζα κάτι σχετικό. Ομολογώ ότι είχα την εντύπωση ότι δεν υπήρχε λογοκρισία στο συγκεκριμένο ιστολόγιο. Όπως επίσης εύκολα αναγνωρίζεται η τάση των συντακτών του να ρίχνουν λάδι στη φωτιά και να ανάβουν οι πιστοί που σερφάρουν εκεί, αντί να προσεύχονται ταπεινά. Και είναι σπουδαίο, εξαιρετικά προχωρημένο και μοναδικό ως αντίληψη της αγάπης ή μάλλον ως πραγμάτωση της αγάπης να προσεύχεται κανείς ακόμα και για εκείνον που θεωρεί αντίπαλο ή εχθρό της ανθρωπότητας… Πάντως, εγώ είμαι ο τελευταίος που θα διαφωνήσει στον διάλογο με επιχειρήματα και όχι κραυγές, με τεκμήρια και όχι συνθήματα ή οιμωγές για τους εχθρούς που μας έχουν περικυκλώσει!

  4. expaganus

    @Θου Βου,
    δεν είχα ιδέα! Θα έλεγα να κάνεις στο δικό σου μπλογκ ένα σχετικό άρθρο με την απάντησή σου περί ζωοφολίας και να γράψεις κιόλα; ότι λογοκρίθηκε. Για να μην περνάν και για εχθροί της λογοκρισίας μερικοί…

    @ardalion ποιος λογικός άνθρωπος θα είναι αντίθετος μ’ αυτό που λες; Το θέμα είναι όμως ότι και οι ‘κραυγές” και τα επιχειρήματα, καταλήγουν σε ώτα μη ακουόντων…

  5. Σίβυλλα

    Καλά, τι περιμένατε κι εσείς από τέτοιες γελοίες ιστοσελίδες;
    Οι άνθρωποι αυτοί, που “τρέχουν” τέτοιους ιστοτόπους, μισούν, για κάποιο λόγο, ένα συγκεκριμένο πράγμα, και προσπαθούν να το διαβάλουν με ένα συγκεκριμένο τρόπο…το αν και κατά πόσο στέκουν αυτά που λένε και ο τρόπος έρευνάς τους, καθώς και η παράθεση των πηγών (;) τους, είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει.
    Γιατί απευθύνονται σε ΠΡΟΒΑΤΑ.Ξέρουν ότι ο κόσμος δεν ασχολείται και πολύ με τέτοια ζητήματα και συνεπώς θα χάψει ό,τι σαχλαμάρα του πασάρουν.Δεν τους ενδιαφέρει η “αφύπνιση” στην πραγματικότητα, όπως ισχυρίζονται.Αν αυτό ήταν το μελημά τους, θα φρόντιζαν να ψάχνουν περισσότερο σχετικά με κάποια ζητήματα, προτού πουν τη χαζομάρα τους και ΓΕΛΟΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ μπροστά σε κάποιον που έχει όντως ψάξει λίγο παραπάνω.Και το πιο τραγικό είναι ότι ούτε συζήτηση δε μπορείς να κάνεις μαζί τους…ό,τι και να τους πεις, όσα ορθά στοιχεία και να τους παραθέσεις, εκείνοι θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι αυτοι έχουν δίκιο και εσύ είσαι ο τρελός και απληροφόρητος της υπόθεσης.
    Δεν πιστεύω ούτε κατά διάνοια ότι είμαι ένας από αυτους τους “φωνακλάδες” Χριστιανούς για τους οποίους μιλάς στην αρχή του κειμένου σου, αλλά η άγνοια και ΚΥΡΙΩΣ η διάδοση της άγνοιας για κάποια πράγματα, που γίνεται επανηλειμμένα από κάτι τέτοιους ανθρώπους, με εκνευρίζει, όπως με εκνευρίζει και οποιοσδήποτε άλλος αβάσιμος ισχυρισμός που μάλιστα διαδίδεται σαν (πιστευτός) μυθος.Αν μη τι άλλο, εκπλήσσεσαι και με την εμπάθεια αυτών των ανθρώπων, η οποία πολλές φορές φτάνει σε αρρωστημένο σημείο (το να μη σου δίνουν ικανοποιητικές απαντήσεις για τα στοιχεία που δίνεις δεν ειναι τίποτα μπροστά σε κάτι άλλες, πιο “πολιτισμένες” αντιδράσεις που έχω κατά καιρούς πετύχει από τέτοια άτομα)…
    Συγχαρητήρια για το εξαιρετικό κείμενο και ιδιαίτερα για τα πράγματα που αποσαφηνίζεις μέσα σε αυτό (αν και με την τελευταία πρόταση, διαφωνώ λιγάκι, αλλά δε νομίζω ότι είναι της παρούσης).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s