Στη Νεμέα για γευσιγνωσία

γιατί είναι αλλιώς η γεύση μετά τη διακοπή του καπνίσματος.

Σε λίγο καιρό κλείνω δύο έτη χωρίς τζούρα και μου αρέσει γιατί έχουν οξυνθεί αισθήσεις που παλιότερα με το κάπνισμα είχαν αλλοιωθεί. Και η όσφρηση με τη γεύση είναι οι δύο νέες επανανακαλύψεις. Με το κρασί λοιπόν, όταν μαθαίνεις να το απολαμβάνεις, επιβεβαιώνεις τι έχανες. Και δεν ήταν λίγα. Μια εκδρομή στη Νεμέα, στη σημερινή λαμπρή Κυριακή, ήταν ικανή για να αποδείξει του λόγου το αληθές.

Ο ναός του Νεμείου Διός είναι κτισμ�νος πάνω στα θεμ�λια παλαιότερου ναού του 6ου αι.

Ο ναός του Νεμείου Διός είναι κτισμένος πάνω στα θεμέλια παλαιότερου ναού του 6ου αι.

Μια επίσκεψη πρώτα στο τοπικό μουσείο. Αξιοπρεπές! Με ξεχωριστό τον θησαυρό των αηδονιών, ευρήματα από τάφους σε γειτονικό λόφο, κάποια από τα οποία βρέθηκαν να πωλούνται από λαθραία ανασκαφή στην Αμερική και επιστράφησαν στον τόπο τους. Στον αρχαιολογικό χώρο δεσπόζει ο ναός του Διός, κι ας είναι καλά το Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϋ για τις ανασκαφές και για δύο κίονες που αναστηλώθηκαν χάρις στην πρωτοβουλία του. Πιο πέρα, το στάδιο που έτρεχαν οι δρομείς της αρχαιότητας, μάλλον αφημένο στην τύχη του με σπασμένα μάρμαρα στον στίβο (προφανώς έργο κάποιων φανατικών;), άτακτα και χωρίς επιμέλεια (είναι καινούργια μάρμαρα).

 

Σταφύλια καλοσχεδιασμ�να πάνω σε λυχνάρι που φυλάσσεται στο Μουσείο Νεμ�ας.

Σταφύλια καλοσχεδιασμένα πάνω σε λυχνάρι που φυλάσσεται στο Μουσείο Νεμέας, τεκμηριώνουν την κεντρική πανάρχαια σημασία της αμπέλου στη ζωή της τοπικής κοινότητας.

Ο τόπος του μυθικού λιονταριού είναι ευλογημένος αφού περικυκλώνεται με λόφους, πάνω στους οποίους τα αμπέλια καρπίζουν αιώνες τώρα τα σταφύλια που παράγουν μοναδικά κρασιά που μπορούν να συναγωνιστούν διεθνώς επώνυμες φίρμες σε αγορές, όπως της Νέας Υόρκης ή μεγάλων πόλεων της Ευρώπης. Το ελληνικό κρασί γίνεται γνωστό, καταξιώνεται μέρα με τη μέρα χάρις στον αγώνα των οινοποιών που έχουν μετατρέψει το πάθος τους από δημιουργική απασχόληση σε επάγγελμα με μεγάλες προοπτικές στη σκηνή του οίνου. Είναι απίστευτο, μια τόσο μικρή χώρα, όπως είναι η Ελλάδα μας, να παράγει και να δημιουργεί τόσες πολλές και συναρπαστικές ποικιλίες οίνου, νέες ετικέτες που φέρουν ποιοτικά χαρακτηριστικά, με αυξανόμενη τάση αναγραφής της ανώτερης ονομασίας προέλευσης!

 

 

Η Νεμ�α με τα αμπ�λια της μπορεί να συναγωνιστεί επάξια άλλους τόπους στην Ευρώπη με παράδοση στην οινοποιΐα.

Η Νεμέα με τα αμπέλια της μπορεί να συναγωνιστεί επάξια άλλους τόπους στην Ευρώπη με παράδοση στην οινοποιΐα.

Ασσύρτικο και αγιωργίτικο, σταφύλια που έχουν λιαστεί και είναι γλυκύτερα, χρώματα τριανταφυλί ή ρουμπινί, ποικιλίες που μας μυούν στα μυστικά και τις διαφορές της γεύσης, άλλοτε γωνιώδεις, άλλοτε στρογγυλές, αρώματα που αναδύονται σε μικρά αόρατα συνεφάκια με μια μικρή ανακίνηση του ποτηριού, βανίλια, φρούτα του πάθους, φράουλα, κανέλα, στρώματα και επίπεδα οσμών που ξαφνιάζουν, αξέχαστα πια, χυμοί της αμπέλου που ζουν στα δρύινα βαρέλια για να ωριμάσουν, να εμφιαλωθούν και να συνεχίσουν να βελτιώνονται στις μποτίλιες, σε θερμοκρασίες σταθερές των 14 βαθμών κελσίου.

 

Δοκιμάσαμε στο κελάρι, πήραμε κατόπιν ένα κιβώτιο με ροζέ, λευκά και ερυθρά. Όλα ρεύσανε στα ποτήρια που τσουγκρίζαμε στη ταβέρνα του χωριού, συνοδεία εδεσμάτων και κυρίως ευχών για τις γιορτές που πλησιάζουν.

Επιστρέψαμε με δυνατή μουσική στο αυτοκίνητο και κυρίως μια ικανοποίηση. Από τα ηχεία το αγαπημένο ναπολιτάνικο άσμα «Cu’mme» με τη Mia Martini και τον Roberto Murolo.

Έλα μαζί μου στο βυθό της θάλασσας

να ψάξεις αυτό που δεν υπάρχει εδώ.

Έλα μαζί μου για να καταλάβεις

πόσο άσκοπο είναι να υποφέρεις.

Κοίτα αυτή τη θάλασσα

που μας βρέχει με φόβους,

προσπαθεί να μας τους διδάξει.

Πώς γίνεται να βασανίζεις μια ψυχή

που θέλει να πετάξει,

αν εσύ δεν πας στον βυθό

δεν θα μπορέσεις να το μάθεις.

Όχι, πως γίνεται να βλέπεις

μόνο τη θάλασσα που υπάρχει

και μετά να αφήνεις την καρδιά

μόνη της στον δρόμο!

Ανέβα μαζί μου

και άρχισε να τραγουδάς

με τις νότες που δίνει ο αέρας

χωρίς να κοιτάξεις,

συνέχισε να πετάς,

ενώ ο αέρας μας πάει πιο ψηλά,

όπου υπάρχουν λέξεις πιο όμορφες.

Μάζεψές τις

και κάν᾽ τες δικές σου.

Μέσα από τους στίχους αυτούς η επιστροφή έγινε χαρά, και διαρκώς σκεπτόμουν, στο πρώτο θαύμα του, νομίζω, ότι ο Χριστός έκανε το νερό κρασί και όχι το κρασί νερό.

4 thoughts on “Στη Νεμέα για γευσιγνωσία

  1. ardalion Post author

    Περάσαμε υπέροχα και έντονα!!! Σε μια αρκετά μεγάλη παρέα αλλά με πολλή ευρυχωρία ψυχής. Και εκεί είναι η ουσία πολλών πραγμάτων… το λέω με επίγνωση, απεχθανόμενος τον ρητορισμό.

  2. Anastasios

    Η μητέρα μου κατάγεται από τη Νεμέα. Έχω περπατήσει μέσα στα αμπέλια, έχω πατήσει σταφύλια στα παλιά πατητήρια, έχω μαζέψει -τέτοια εποχή- ελιές από τους ελαιώνες της. Ο τόπος είναι μια ζωγραφιά.

    Νάσαι καλά που μου τα θύμησες.

    Καλό μήνα!

  3. tsouknida

    Υπάρχει αυτός ωραίος συμβολισμός που το κρασί μαζεύεται ρώγα – ρώγα, “ζυμώνεται” γαι αν γίνει μελάκι.
    Σας κερνάω ένα σαμιώτικο νέκταρ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s