«Όλες οι νύχτες θα είναι του Αλέξη»

γράφει έξω από την Ιταλική Σχολή ο ανώνυμος. Είναι ένα ζεστό σύνθημα με τρυφερότητα. Και ευαισθησία. Τα βήματά μου με έφεραν μπροστά από το Πολυτεχνείο. Είναι δέκα το πρωί, τα λεωφορεία και τα τρόλεϋ διέρχονται, η κίνηση δείχνει να έχει αποκατασταθεί, αλλά τα μάτια μου τσούζουν. Νέα παιδιά, που δεν θέλουν να δείξουν τα πρόσωπά τους, αμίλητα μοιράζουν κείμενα για τον θάνατο του Αλέξη. Τα μάτια τους είναι θλιμμένα. Όπως και όσων είδα στους δρόμους γύρω από το Πολυτεχνείο. Η οδός Στουρνάρα θύμιζε πεδίο μάχης. Τα καταστήματα στο σύνολό τους κλειστά. Εκτός από ένα δυο φαγάδικα με σουβλάκια και τυρόπιτες.

ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΥΡΠΟΛΗΜΕΝΟ

Πολλοί έστεκαν με απορία μπροστά στο Πλαίσιο. Είμαι βέβαιος ότι οι υπάλληλοι, φοιτητές οι περισσότεροι, θα αγωνιούν με την εικόνα.

Το Πλαίσιο ολοσχερώς κατεστραμμένο από την πυρκαϊά. Μαζί και η Cosmodata αλλά και το μαγαζί της Apple. Οι κάθετοι στην Στουρνάρα δρόμοι ήταν στρωμμένοι με καμμένα υπολείμματα αυτοκινήτων, κάδων, με πέτρες, κομμάτια από γλάστρες… Από την είσοδο του Πολυτεχνείου φαίνεται να σιγοκαίει μια φωτιά και μικρές παρέες να περιφέρονται.

 

ΟΔΟΣ ΤΖΩΡΤΖ

Χωρίς λόγια.

Δημοσιογραφίνες αναζητούν εναγωνίως πρόσωπα, μάρτυρες στα γεγονότα, ανταλλάσονται κινητά τηλέφωνα. Πρέπει να κάνουν το ρεπορτάζ, να ξεχωρίσουν από τα άλλα κανάλια, είναι βλέπεις θέμα που θα πουλήσει. Πολύ και για πολλές μέρες. Παραπέρα πυροσβέστες σχεδιάζουν τρόπους επέμβασης στα καμμένα κτήρια, οι οδοκαθαριστές μαζεύουν όσα μπορούν. Κάτοικοι έχουν βγει στη γειτονιά. Έντρομοι πολλοί γιατί αυτό που αισθάνθηκαν από το Σάββατο το βράδυ έως την Κυριακή ήταν πρωτόγνωρο. Δεν ήταν μόνο που έσπασαν οι είσοδοι  από οργισμένα χέρια, δεν είναι οι περιουσίες που καταστράφηκαν, αλλά και η αγωνία για τη ζωή ανυπεράσπιστων συνανθρώπων μας. Όποιος περπατήσει σήμερα στις γειτονιές αυτές θα δει καμμένα αυτοκίνητα και κάδους σκουπιδιών δίπλα σε παράθυρα δωματίων, σε διαμερίσματα που ζουν άνθρωποι οι οποίοι κινδύνευσαν από τις αναθυμιάσεις των πυρπολημένων.

 

 

Σε αυτά πρέπει να προστεθούν τα αέρια που εκτοξεύονται από τις δυνάμεις που έχουν αναλάβει τη φρούρηση της κοινωνικής ειρήνης! Τα αέρια δεν κάνουν διακρίσεις στόχου, όπως τα τέιζερ. Φρέσκα ή ληγμένα, τα εισπνέουν όλοι. Διαδηλωτές και μη διαδηλωτές. Θυμωμένοι νεανίες και γηραιά άτομα. Νεογέννητα και θερμόαιμοι σύντροφοι. Μισθοφόροι και χρήστες αμαξιδίων. Φοιτητές κομματικοποιημένοι και συνομήλικοί τους ασθενείς που αναρρώνουν από καρκίνους και λευχαιμίες. Άκουσα φρικτές διηγήσεις έντρομων ανθρώπων που έζησαν τη βία των παρακείμενων μαχών χωρίς να είναι ούτε ηθικοί αυτουργοί και ούτε είχαν εμπλοκή σε κάτι. Η μόνη τους αμαρτία είναι ότι δεν εγκατέλειψαν τη γειτονιά τους, δεν πούλησαν τα διαμερίσματά τους και ζουν εκεί. Ανυπεράσπιστοι, γιατί είναι αδύναμοι, αφού όλα δείχνουν πως είναι οι τελευταίοι που νοιάζονται οι αντιμαχόμενες πλευρές…

Αυτοκίνητα πυρπολημ�να μαζί με τις αναθυμιάσεις των καπνογόνων δημιούργησαν μια εφιαλτική ατμόσφαιρα για ανυπεράσπιστα άτομα που είχαν εγκλωβιστεί στα διαμερίσματα.

Αυτοκίνητα πυρπολημένα μαζί με τις αναθυμιάσεις των καπνογόνων δημιούργησαν μια εφιαλτική ατμόσφαιρα για ανυπεράσπιστα άτομα που είχαν εγκλωβιστεί στα διαμερίσματα.

Πιο πάνω βρίσκομαι σε ένα σημείο που έχω περάσει πολλές φορές. Γύρω πολλά συνθήματα γραμμένα στους τοίχους. Είναι χώρος συνάντησης νέων ανθρώπων. Αμέσως καταλαβαίνω ότι είναι το σημείο που έπεσε νεκρός ο Αλέξης. Μια καμμένη σημαία από την οποία έμεινε μόνο το γαλανόλευκο κοντάρι και λίγο πανί. Ένα μπουκάλι μπύρα, λουλούδια, κεράκια και πολλά σημειώματα από γονείς που νιώθουν θλίψη, ταυτιζόμενοι με τους γονείς του νεκρού, και κυρίως σελίδες από τετράδια, γραμμένα από νέα παιδιά, που έχασαν τον Gregory. Στέκομαι μαζί με τους υπόλοιπους. Σιωπηλός. Κάποια στιγμή ακούω πώς έγινε το μοιραίο. Βλέπω ένα εικοσάρι με μια μακριά κοτσίδα να ακουμπάει το χέρι του στο έδαφος που έπεσε ο Αλέξης, και μετά να σταυροκοπιέται ψελλίζοντας μια ευχή. Τα κορίτσια απέναντι είναι βουρκωμένα. Δεν αντέχεται εύκολα ένας τέτοιος θάνατος.

 

Στη διασταύρωση Τζαβ�λα και Μεσολογγίου λουλούδια, κεράκια και σημειώματα τρυφερότητας για τον �φηβο που π�θανε άδικα.

Στη διασταύρωση Τζαβέλα και Μεσολογγίου λουλούδια, κεράκια και σημειώματα τρυφερότητας για τον έφηβο που πέθανε άδικα.

Είναι Δευτέρα. Ο καθένας δίνει τις ερμηνείες του. Οι εφημερίδες, τα μαζικά μέσα, ραδιόφωνα και ιστοσελίδες,  κομματικοποιημένοι και ανένταχτοι, αριστεροί κι αντιεξουσιαστές, βολεμένοι και αντιρρησίες, ορθόδοξοι και μηδενιστές, καλόγριες και κοσμοκαλόγεροι, όλοι θα δώσουν τη δική τους ανάγνωση, πουλώντας ένα νέο προϊόν. Και δικαιούνται όλοι να έχουν άποψη. Ακόμη και ο μαυροφορεμένος ανθός της νεολαίας που ξεχνιόταν στις πίστες της Ιεράς Οδού, Κυριακή ξημερώματα, την ώρα που οι συγκρούσεις ξενυχτούσαν την πόλη. Θα γίνουν συνδέσεις με το παρελθόν, ο έφηβος νεκρός θα γίνει φορέας ιδεών, ιδεολογίας, οραμάτων, μάχης και αντεπίθεσης. Δηλαδή, βίας. Πρότυπο για μίμηση ή παράδειγμα προς αποφυγή. Αν και όλοι θα συγκινηθούν. Ή θα δείξουν ότι συγκινούνται. Ειδικά, όταν βγαίνουν να υπερασπιστούν κάτι. Που ίσως δεν έχει σχέση με τον Αλέξη, αλλά ούτε με τις πραγματικές ανάγκες της γενιάς του. Άλλοι, πάλι, θα μιλήσουν για τους γονείς που δεν ελέγχουν τα παιδιά τους. Πάντως, οι επαγγελματίες του θεάματος βρήκαν μια ιστορία με ενόπλους, εχθρούς του συστήματος και μαχητές της δημοκρατίας, με τρόμο, με αίμα, τελικά, με καλούς και κακούς, με κλέφτες κι αστυνόμους. Είπαμε: Είναι θέμα που πουλάει. Μόνο που το παιχνίδι αυτό δεν είναι μίμηση πολέμου, ούτε ψηφιακό video game, αλλά αγώνας με πραγματικούς νεκρούς… δικούς μας ανθρώπους. Εδώ,  και όχι στο second life.

Σκέπτομαι πάλι τη γραμμή που διάβασα απέναντι από το Πολυτεχνείο: «Όλες οι νύχτες θα είναι του Αλέξη». Και οι μέρες  σε ποιον θα αφιερωθούν;

Advertisements

8 thoughts on “«Όλες οι νύχτες θα είναι του Αλέξη»

  1. Gregory Christeas

    7/12/2008 Τι φταίει για τη δολοφονία του αδικοχαμένο παλικαριού?

    Η αποχουντοποίηση δεν έγινε ποτέ στην αστυνομία και τον πολιτικό χώρο. Η κουλτούρα “Είμαι η εξουσία και κάνω ότι γουστάρω” συνεχίζεται μέσα και έξω από την βουλή. Για όσους δεν καταλαβαίνουν: Η κουλτούρα διαμορφώνεται στην κορυφή και κατρακυλάει προς τα κάτω. Η ανυπαρξία ηθικών αξιών στην κορυφή όπλισε και θα οπλίζει το δολοφονικό χέρι του εκάστοτε αστυνόμου και του καταχραστή εξουσίας για προσωπικό όφελος. Η χούντα, το χρηματιστήριο, οι υποκλοπές, τα ομόλογα, το βατοπέδι και ο δολοφόνος μπάτσος είναι τα εγκληματικά προϊόντα αυτής της κουλτούρας.

    Ποιος φταίει? Όλος ο πολιτικός κόσμος που δεν κάνει τίποτα για την αλλαγή αυτής της κουλτούρας.

    Γρηγόρης Χρηστέας – Αποστόλης

    Ποτέ μη σταματήσεις ποτέ μη παραδοθείς

  2. Αγνωστη

    οντως ολες οι νυχτες θα ειναι του Αλεξη γιατι θα ειναι στις καρδιες μας αλλα τι γινεται με τις καταστροφες?δε θα πρεπει να τελειωσουν καποτε?

  3. KALYMNOS

    na min teliosoun na ta kapsoun ola ,ola na ta rimaksoun k otan ginoun ola staxth tote k mono tote na stamatisoun na arxisoun ola apo to miden einai i moni elpida !!!distixia einai na katalaveneis polla k na min kaneis tipota!eleos oxi alli anoxi sti mizeria sti distixia ,se oli auti ti sapila k thn adrania pou mas exoun ethisei arketa!oso gia tis katastrofes tha dextoume mia prosfora apo to vatopedi …leme k kana asteio!!!

  4. Zoi

    15xponon….ti eirwnia…astynomikos dolofonos..meta apo 3 meres akoma na to xonepsw…spaste ta rimakse ta ola…gia na min xathei kai allo paidaki..as polemisoyme gia ta idanika mas gia enos kaliteroy ayrioy…ola ayta einai kampanakia giati prokeitai na akoloythisei….ksipniste…ti allo prepei na ginei…ki alles zooyles na xathoyne kai an otan ksanaginei ayti i zooyla poy tha xathei einai to diko soy to paidi????ksipniste prin ola poia ksexastoyn..palepste gia esas gia ton aleksi…

  5. ΣΠΑΡΤΗ

    ΑΛΕΞΗ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΧΕΙΣ ΦΥΓΕΙ ΔΝ ΕΡΧΑΙΣΕ ΠΙΣΩ
    ΣΗΜΕΡΑ Η ΜΑΝΑ Σ ΣΤ ΚΥΔΕΙΑ Σ ΔΝ ΑΝΤΕΧΕ ΤΝ ΕΙΔΑ… ΣΠΑΡΑΧΤΙΚΕ Η ΚΑΡΔΙΑ Μ ΓΙ ΑΥΤΟ ΚΑΝΕ ΤΣ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΔΝ ΜΠΟΡΕΙ…
    ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΕΚΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΠΟΥ
    ΕΙΣΑΙ ΠΕΡΝΑΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ …!!

    ΑΝΤΙΟ ΑΛΕΞΗ Μ!
    ΣΕ ΑΓΑΠΑΩ…

  6. giakopoulos

    Όλοι οι ιδιοκτήτες καταστημάτων που υπέστησαν ζημιές, λεηλατήθηκαν ή πυρπολήθηκαν λόγω αδράνειας της Αστυνομίας, μπορούν να αποζημιωθούν 100%, ασκώντας «Αγωγή Αστικής Ευθύνης κατά του Δημοσίου του άρθρου 105 του Εισαγωγικού νόμου του Α.Κ.» ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου, όπως ορίζεται αναλυτικά στο http://www.equal-rights-greece.com (πλήρης περιγραφή των στοιχείων της αγωγής στο αντίστοιχο κεφάλαιο «Αστική Ευθύνη του Δημοσίου»).

  7. ardalion Post author

    @Zoi, Kalymnos
    Ψυχραιμία, παιδιά. Η μόνη ελπίδα είναι να μην απογοητευόμαστε. Διαφωνώ απόλυτα με τη λογική της βίας, τη στιγμή, μάλιστα, που την καταγγέλετε σαν πρακτική, αλλά συμφωνώ με το να πολεμήσουμε για ένα καλύτερο αύριο. Δεν μου λέει τίποτα η διαιώνιση του μίσους. Ναι, να αγωνιστούμε κατά νοοτροπιών και ιδεών, και, κυρίως, κατά της αδράνειας. Από κει και πέρα η εχθρότητα είναι λάθος σύμβουλος. Να σκεφτούμε ποιοι θέλουν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο κι ας κάνουμε την αυτοκριτική μας για το τι έχει προσφερθεί από τους μεγάλους στη νέα γενιά.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s