Οι εχθροί της Δημοκρατίας

Είδα τεράστια πανώ κρεμασμένα στο Πολυτεχνείο κατά της δημοκρατίας και ανατρίχιασα. Μέσα στο ιδεολογικό μπάχαλο η δημοκρατία φταίει για όλα. Το ίδιο λένε και όσοι μιλούσαν και γράφουν εδώ και μέρες για παρέμβαση στρατού. Που θα έπρεπε να επιβάλλει την τάξη.

Την Παρασκευή το βραδάκι περπάτησα στην Μπουμπουλίνας. Είχε τόσο σκοτάδι, σαν να μην είχε ανακαλυφθεί το ηλεκτρικό. Και μια ησυχία θανατερή. Ησυχία που θυμίζει καταστολή και κώμμα…  Το ίδιο συμβαίνει λίγο πολύ στις γειτονιές του κέντρου. Από το Κολωνάκι έως την Βάθη. Οι άνθρωποι είναι κλεισμένοι μέσα, φοβισμένοι. Και αυτό δεν συμφέρει κανέναν. Και κυρίως την πολύπαθη δημοκρατία μας. Δεν είμαι κοινωνιολόγος για να πω ποιοι μένουν έξω, μέρα και νύχτα. Πάντως όχι αγοραστές. Τα μαγαζιά είναι έρημα και οι έμποροι αγωνιούν. Ωστόσο, από παρέες και συζητήσεις, βλέπω κάποιους που συμπαραστέκονται ενεργά στους εφήβους. Οι ίδιοι φαίνεται να ζητούν στα φυλλάδια τη συμπαράσταση εργαζομένων, και φοιτητών. Εκτός από κυρίες που ουρλιάζουν μπροστά στον φακό της τηλεόρασης, νομίζω ότι κοντά στις μαθητικές κινητοποιήσεις έχουν εμφανιστεί άτομα που σιγοντάρουν τον αναβρασμό με μια ευκολία, κυρίως χωρίς σκέψη. Έχουν πτυχία αλλά συγχέουν τους Έλληνες της Τουρκοκρατίας με τους σημερινούς προβοκάτορες που λεηλατούν και καταστρέφουν χωρίς αιδώ. Δεν θέλω να ομαδοποιήσω αλλά βρίσκω μπροστά μου άτομα που δεν έχουν πάρει ακόμη τη ζωή στα χέρια τους, ευλογούν το πλιάτσικο, ενώ είναι βολεμένα στο διαμέρισμα που παραχωρεί η οικογένεια, συμβιβασμένοι στην προσωπική τους ζωή, και αγνοώ πόσο αποφασισμένοι να ρισκάρουν για τη ζωή τους βγαίνοντας σε ευθεία αντιπαράθεση με την αστυνομία. Τί αντίφαση! Να μιλάς για επανάσταση και να κρέμεσαι από το φουστάνι της μαμάς σου! Ηλικιακά είναι 30 και κάτι, και βρίσκουν, επιτέλους, ένα νόημα, όταν πίνουν σφηνάκια. Το κέντρο για αυτούς και για αυτές είναι γραφικό, με τα μαγαζάκια των αλλοδαπών, και τα χρώματα των ενδυμασιών. Αλλά δεν βιώνουν τη ζωή του κέντρου ως κάτοικοι, παρά ως τουρίστες-περιηγητές. Είναι αλλιώς να κοιμάσαι με την οσμή του καμμένου λάστιχου στη μύτη…

Στην ανευθυνότητα των φωνών, ειδικά τηλεοπτικών, που σχολιάζουν και εκτιμούν άτακτα προκαλώντας εντυπώσεις τα δρώμενα της κοινωνικής αναταραχής, έχει ξεχωρίσει ο αιχμηρός λόγος του Λεωνίδα Κύρκου. 

cebacf8dcf81cebacebfcf82-ceb3cebbceadceb6cebfcf82-cebbceb1cebccf80cf81ceaccebaceb7cf82

Ο Λεωνίδας Κύρκος στη μέση με τον μπερέ, ο Μανώλης Γλέζος (αριστερά) και ο Γρηγόρης Λαμπράκης (δεξιά), στο Λονδίνο, στο αντιπυρηνικό κίνημα, 1963. (Πηγή: http://www.sarantakos.com)

Είναι γνωστό ότι παλαιότερα, όποτε γινόταν πολιτική συγκέντρωση με ομιλητή τον Κύρκο, ο κόσμος πήγαινε για να ακούσει τον στοχασμό του διανοούμενου πολιτικού, και όχι να φανατιστεί και να αγελοποιηθεί. Τότε, οι λαοσυνάξεις έκλειναν με την Ωδή στη χαρά από την ενάτη του Μπετόβεν.

Ο ιστορικός ηγτης της αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος παρεμβαίνει και μιλά ανοιχτά για τους εχθρούς της δημοκρατίας.

Ο ιστορικός ηγέτης της αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος παρεμβαίνει και μιλά ανοιχτά για τους εχθρούς της δημοκρατίας. (Πηγή: Η Καθημερινή, 14/10/06)

 

Έχω ανάγκη τη σκέψη του Κύρκου, που δεν στάθηκε ποτέ παρατηρητής της ζωής, αλλά για δώδεκα χρόνια, φυλακίστηκε, βασανίστηκε και εξορίστηκε στο Μακρονήσι. Πόνεσε, και δεν τό βαλε στα πόδια από πανικό. Μου αρέσει και σήμερα η ματιά του στα γεγονότα, κυρίως η ψυχραιμία του, η άρνηση της ηθικολογίας και της πολιτικής ρητορικής, η σύνεσή του και τα μηνύματα που αποστέλλει στην αριστερά. Αναδημοσιεύω από την Ελευθεροτυπία: 

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο δύσκολη, που μέσα από μια σοβαρή κρίση γεννοβολάει κάτι καινούργιο. Κανείς δεν είναι έξω απ’ αυτή την κρίση. Το ζήτημα δεν είναι να την περιγράψουμε απλώς, να την ξορκίσουμε ή να την εκμεταλλευτούμε μικροκομματικά. Το ζήτημα είναι να την κατανοήσουμε, να την αναλύσουμε και αναζητήσουμε διεξόδους ρεαλιστικές προς όφελος των πολλών, των εργαζομένων και συνολικά της πατρίδας μας.
Το κείμενο είχε γραφεί πριν ξεσπάσουν τα γεγονότα στην Αθήνα και στις άλλες μεγάλες πόλεις. Εκρινα αναγκαίο να περιλάβω μερικές σκέψεις.

Με κατέχει, όπως όλους, μια ασυγκράτητη οργή και αγανάκτηση. Πρώτα για τον φόνο του νεαρού μαθητή, του Αλέξη, που βύθισε σε βαθύ πένθος ολόκληρη την Ελλάδα. Και στάθηκε η θρυαλλίδα μιας πρωτοφανέρωτης έκρηξης που κινητοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, με πρώτη τη νεολαία. Οι διαδηλώσεις, οι συγκεντρώσεις ήταν η αυθόρμητη απάντηση στο έγκλημα και ήταν μια υγιής, υγιέστατη αντίδραση της κοινωνίας που έδειξε πως ζει, πως υπάρχει. Ως εδώ. Από κει και ύστερα οι εμπρησμοί, οι καταστροφές, οι λεηλασίες ήταν μια οικτρή συνέχεια που μόνο προβοκάτορες, άθλια υποκείμενα, κινούμενα από σκοτεινές επιδιώξεις ορκισμένων εχθρών της Δημοκρατίας που έχουν σαν στόχο το ειρηνικό μαζικό κίνημα, μπορούσαν να το αποτολμήσουν. Οι τάχατες αντιεξουσιαστές, οι τάχατες αναρχικοί, οι κουκουλοφόροι, οι ποικιλώνυμοι δειλοί ταραχοποιοί και κάποιοι ανώριμοι νεαροί που κάνουν σύγχυση ανάμεσα στα επαναστατικά γεγονότα και σε ευκαιρίες για πλιάτσικο και κάποιοι άλλοι που αρέσκονται να παίζουν τους κλέφτες και αστυνόμους ήταν οι ήρωες αυτών των ταραχών που βύθισαν στην απόγνωση εκατοντάδες καταστηματάρχες και χιλιάδες εργαζομένους, που έχασαν τις δουλειές τους και το γλίσχρο μεροκάματο. Ολους αυτούς που τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς. Δεν έχουν, ούτε μπορούσαν να έχουν καμία σχέση μαζί της. Και τους κατηγορώ ακόμα μία φορά σαν προβοκάτορες, εχθρούς της Δημοκρατίας. Και τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή.

Μας λένε, το φαινόμενο της κρίσης είναι παγκόσμιο. Ναι είναι! Αλλά αυτό ταυτόχρονα χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει τις ελληνικές ιδιαιτερότητες, τις ευθύνες των ντόπιων που συμπορεύτηκαν χρόνια με τους μεγάλους, τους ξένους. Και τους ακολούθησαν στις συνταγές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, στον ξέφρενο δρόμο της συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων, της εξουδετέρωσης των κατακτήσεων των εργαζομένων, της συρρίκνωσης της ζήτησης, της υπερχρέωσης των νοικοκυριών, της εμφάνισης με απειλητικές διαστάσεις του φαινομένου της ανεργίας, της νέας φτώχιας, της διάλυσης του παραγωγικού ιστού, της συστηματικής επίθεσης κατά του κράτους πρόνοιας, με όλες τις οικτρές συνέπειες στην υποβάθμιση των κοινωνικών υπηρεσιών, ιδιαίτερα υγείας – παιδείας. Σ’ αυτά να προσθέσουμε την εκτίναξη της διαφθοράς, την επιδημία των σκανδάλων, την καταβύθιση των αρχουσών τάξεων σ’ ένα βούρκο απίστευτου εγωισμού και ηθικής αμβλύτητας, που μετράται με την εξοργιστική απόσταση ανάμεσα στα εισοδήματα και τον τρόπο ζωής διαφορετικών ομάδων του πληθυσμού. Μια χαρακτηριστική εικόνα μάς προσφέρει το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, όπου παπάδες και πολιτικοί τους προστάτες συναγωνίζονταν σε μια ευρηματική επιχείρηση διαρπαγής και λεηλασίας της δημόσιας περιουσίας υπό την ηγεσία ενός σατανικού ηγούμενου.

Αυτή τη ζοφερή κατάσταση καλείται να αντιμετωπίσει η κυβέρνηση της Ν.Δ. Ηρθε στην εξουσία με την υπόσχεση να εφαρμόσει πολιτική σεμνότητας και ταπεινότητας. Επέλεξε λάθος πεδίο αναμέτρησης. Γιατί οι δυνάμεις στο εσωτερικό της, που βιάζονταν όχι για την επανίδρυση του κράτους, αλλά για την ανακατάληψή του και την αδίστακτη νομή του, ήταν ασυγκράτητες. Και οι σεμνότυφες επαγγελίες παραβιάστηκαν γρήγορα. Τώρα πια έγινε φανερό ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει το γρηγορότερο. Και ποιος θα έρθει στη θέση της;

Κάποιοι στην Αριστερά προωθούν την ιδέα μιας κυβέρνησης της Αριστεράς ή με κύριο πυρήνα την Αριστερά (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ). Ευχολόγιο και άκρατος βολονταρισμός!

Δεν ήρθε ακόμα η ώρα. Χρειάζεται πάρα πολλή δουλειά για να ‘ρθει. Και θα ‘ρθει. Αν κερδίσουμε τον νου και την καρδιά του Λαού μ’ ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς. Και συγκροτήσουμε για στήριξη τη μεγάλη κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που από χρόνια κηρύχνει η ανανεωτική Αριστερά, χωρίς δογματισμούς, αποκλεισμούς και χωρίς -σήμερα, θα έλεγα- περιττές ηθικολογίες.

«Η κρίση, το χάος, η έξοδος», Ελευθεροτυπία, 12/12/2008

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s