Monthly Archives: February 2009

Η πρώτη εμφάνιση του Κακλέα στο Εθνικό με δηκτική σάτιρα κατά της υποκρισίας

 

Πόσο απατεώνας είναι κάποιος όταν ικανοποιεί τις βαθύτερες ανάγκες του άλλου για επιβεβαίωση; όταν κολακεύει και επαινεί μια ανύπαρκτη αντικειμενικά (για τους άλλους) αρετή, αλλά τόσο ζωντανή ως αξία για τον ίδιο τον άνθρωπο;  Η απάντηση δεν είναι εύκολη, όταν βγεις από το Θέατρο Κοτοπούλη, μετά την παράσταση του έργου Το ημερολόγιο ενός απατεώνα του Οστρόφσκι. 

Ο Οστρόφσκι, δεν πήρε ποτέ το πτυχίο του στη Νομική, το 1843 εργάστηκε σε δικαστήριο της Μόσχας και το 1850 με τη δημοσίευση του έργου του «Ο χρεωκόπος» απολύθηκε και τέθηκε σε αστυνομική επιτήρηση και η λογοκρισία απαγόρευσε το έργο.

Ο Οστρόφσκι, δεν πήρε ποτέ το πτυχίο του στη Νομική. Το 1843 εργάστηκε σε δικαστήριο της Μόσχας και το 1850 με τη δημοσίευση του έργου του «Ο χρεωκόπος» λόγω της ανελέητης σάτιρας στις δήθεν χρεωκοπίες που εξασφάλιζαν έσοδα στους αστούς, απολύθηκε και τέθηκε σε αστυνομική επιτήρηση, ενώ και η λογοκρισία απαγόρευσε το έργο.

O Αλέξανδρος Οστρόφσκι (1823 – 1886), ο πατριάρχης του ρωσικού ρεαλιστικού θεάτρου, έχει γράψει πάνω από 40 δράματα, και είναι ο κατ᾽ εξοχήν πληθωρικός δραματουργός του 19ου αιώνα. Παρόλο που προηγείται ο Γκόγκολ, θέτει τις βάσεις με ένα εντυπωσιακό εθνικό ρεπερτόριο για τους επόμενους Continue reading

Την φιλοπτωχία ας επιθυμήσωμεν

Δεν θέλησα να ασχοληθώ με αυτή την ιστορία του άρματος του Εφραίμ στην Πάτρα και την αντίδραση της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, που μόνο άγχος μαρτυράει αφού δεν κινδύνευσε ποτέ η πίστη από τη σάτιρα στην περίοδο της αποκριάς που δεν είναι τίποτα άλλο από η πανάρχαιη βιοτονωτική διαδήλωση για τη νίκη της ζωής επάνω στον θάνατο, μέσα από μια προσωρινή ανατροπή της τάξης. Και δεν εννοώ μόνο το έθιμο του Καλόγερου που έχει περιγράψει ο Βιζυηνός. Αρκεί να θυμηθούμε ότι σε πάρα πολλές περιοχές του της ορθόδοξης Ελλάδας ένας «παπάς» σα σκηνικό πρόσωπο παίζει Continue reading

Τι θα πούμε στον λαό;

αναφώνησε, όπως έμαθα προχτές, ο μητροπολίτης Ιγνάτιος σε μια στιγμή έντασης στο βιβλιοπωλείο Ιανός, στην παρουσίαση της νέας έκδοσης της Μητρόπολης Δημητριάδος Αναταράξεις στη μεταπολεμική θεολογία: Η θεολογία του ᾽60 (Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών, εκδ. Ίνδικτος). Μόνο που ο λαός έχει κουραστεί από λόγια. Και στέκει μακριά από κατασκευές που εξυπηρετούν γενιές θεολόγων  που αισθάνονται ένα κενό στον δικό τους λόγο και χρειάζονται στηρίγματα από το παρελθόν. Continue reading

Η καθαρότητα της Ερμηνευτικής του Αγουρίδη

Νομίζω ότι το φόρτε του Αγουρίδη είναι τα Υπομνήματά του σε βιβλία της Γραφής και ο συσχετισμός τους με τα ιστορικά δεδομένα. Όμως, τώρα, διαβάζω την Ερμηνευτική των Ιερών Κειμένων στην έκδοση του 1979 και το πρώτο που θαυμάζω είναι η εξαιρετική δημοτική του: δεν μεταφράζει ένα λόγιο ιδίωμα, είναι λόγος άμεσος, πηγαίος, δηλαδή ζωντανός. Το θέμα που επαναδιατυπώνει, με πλήρη γνώση όλων των προσεγγίσεων στη Δύση, είναι ο ρόλος της ευχαριστιακής κοινότητας μέσα στην ιστορία αρνούμενος τον κύκλο των λίγων και εκλεκτών που αποτελούν ένα πνευματικό γκέτο. Έτσι, μέλημά του ήταν η προβολή της αποστολής της Εκκλησίας στην ανθρωπότητα και όχι σε όσους θεωρούν εαυτούς μέσα σε έναν «σωτηριώδη κύκλο». Continue reading