Οι ανεμογεννήτριες εμποδίζουν την προσευχή ή κάνουν μόνο κακό στο σεξ;

Η αγωνία για τις κλιματικές αλλαγές που συμβαίνουν στον πλανήτη κορυφώνεται, τη στιγμή που πλησιάζει η διάσκεψη του ΟΗΕ για το κλίμα που θα γίνει στην Κοπεγχάγη 7-18 Δεκεμβρίου. Η συνάντηση αυτή θεωρείται μάλλον ως η κρισιμότερη για την αλλαγή της πολιτικής ώστε να μειωθούν οι εκπομπές αερίων και ρύπων που σχετίζονται με το φαινόμενο του θερμοκηπίου, το λιώσιμο των πάγων και τη συνακόλουθη άνοδο της θαλάσσιας στάθμης. Μια αλυσίδα οικολογικών αλλαγών που θα επηρεάσει τη ζωή πάνω στη γη είναι πλέον βέβαιη.

Ένα πρόσφατο άρθρο που υπογράφουν οι Τανια Γεωργιοπούλου και Γιώργος Λιάλιος στην Καθημερινή συνοψίζει με πολλή σαφήνεια τα μείζονα προβλήματα του περιβάλλοντος, κάτω από τον τίτλο Πέντε ανοιχτές «πληγές» στο Περιβάλλον τα θέματα που καίνε την Ελλάδα: Σκουπίδια, ατμοσφαιρική ρύπανση, κλιματική αλλαγή, ενέργεια και νερό. Θα σταθώ στην ενέργεια.

Οι απαίσιες στρίγκλες

Το καλοκαίρι που πέρασε ένα ταξίδι μου στη Σκύρο και ένα σχέδιο για εγκατάσταση στο νησί ανεμογεννητριών μου προξένησαν μια σειρά από σκέψεις γιατί φαινόταν ότι υπήρχε μια δυνατή φωνή των ντόπιων που δεν ήθελαν να εγκατασταθούν εκεί αιολικά πάρκα. Σε πολλά σημεία του χωριού είδα ανακοινώσεις διαμαρτυρίας. Αναρωτιόμουν διαρκώς το γιατί και ακόμη δεν είμαι βέβαιος ακόμη εάν ξέρω. Με αφορμή όμως την κινητοποίηση πολλών μπλόγκερς μέσα από το Blog Action Day ’09, ενόψη της συνάντησης της Κοπεγχάγης είπα να επανέλθω γιατί στη Σκύρο νομίζω ότι έχουμε ένα δείγμα διαχείρισης του θέματος της ήπιας μορφής ενέργειας που μάλλον προκαλεί σύγχυση. Τα επιχειρήματα που είδα αναρτημένα συνοψίζονται στην απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Σκύρου που είχε συνέλθει στις 16 Ιουνίου 2007, και μιλά για κάλυψη των αναγκών του νησιού, ενώ ο δήμαρχος του νησιού σε συνέντευξη μιλάει για αλλοίωση της αισθητικής και της φυσιογνωμίας του νησιού.

Στη Σκύρο στεφανώνεται ο οικισμός από το βυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Δυστυχώς, παραμένει κλειστό λόγω των ζημιών που έχει υποστεί από σεισμό.

Στη Σκύρο στεφανώνεται ο οικισμός από το βυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου. Δυστυχώς, παραμένει κλειστό λόγω των ζημιών που έχει υποστεί από σεισμό.

Από το νησί έρχεται μία ακόμη φωνή, η διευθύντρια του Μουσείου Φάλταϊτς, Αναστασία Φάλταϊτς, που προσωποποιεί τις ανεμογεννήτριες ως απαίσιες Στρίγκλες Μίξερ Αέρος-Αέρος, και έχει ξεκινήσει αγώνα κατά της εγκατάστασης. Ένα κείμενο εναντίωσης κατοίκων μιλά για βαρειά βιομηχανία, για έλλειψη περιβαλλοντικής πολιτικής στην πρόταση, και μεταξύ άλλων για  κινδύνους για τη μελισσοκομία, την ορνιθοπανίδα και το σκυριανό αλογάκι. Ακόμη και οι τουρίστες θα μειωθούν γιατί θα βλέπουν το άσχημο θέαμα! Στο πνεύμα αυτό ο Μάνος Φάλταϊτς υπογράφει ένα ακόμη κείμενο που μεταξύ άλλων επισείει τη δυσκολία της ερωτικής συνεύρεσης λόγω των ανεμογεννητριών:

Άλλοι αντί άλλων αέρηδες θα φυσούνε εκεί.

Και είναι βεβαίως πασίγνωστη η επίδραση του αέρα σε μικροκλίμακα και μεγαλοκλίμακα.

Ο αέρας, ο θόρυβος, η απαίσια θέα των περιστρεφομένων με μανία αντενών, τι νομίζετε, δεν θα επηρεάζουν τα ζώα που βρίσκονται στο Βουνό;

Διότι, δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που δεν θα μπορούνε να πλησιάζουν, φυσικά- φυσικότατα, σ’ αυτή την μαγική τώρα περιοχή, την γκραν- γκράν γκινιόλ αν- ο μη γένοιτο – μπούνε απάνω της οι μηχανικής νυχτερίδες.

Για σκεφτείτε, απλά:

Εσείς θα κάνατε σεξ μέσα σ’ αυτό το φριχτό περιβάλλον;

Να μουγκρίζουν τα μίξερ αέρος – αέρος με τόση μανία κοντά σας;

Η προσβολή του τοπίου

Στη Σκύρο εναντιώνονται στους αγιορείτες Λαυριώτες. Κοντά στην Αθήνα, μια μοναστική κοινότητα προσφεύγει στα δικαστήρια για το άσχημο θέαμα των ανεμογεννητριών. Η αδελφή Βερονίκη της Ιεράς Μονής Μελετίου Κιθαιρώνος μιλάει για αισθητική υποβάθμιση και η προσφυγή στο συμβούλιο επικρατείας των μοναζουσών αναφέρεται και στην ηθική βλάβη που επιφέρουν οι ανεμογεννήτριες, «ανάρμοστη με την θρησκευτική φύση Ιεράς Μονής», και επιπλέον «διαταράσσεται η ησυχία των τόπων». Με άλλα λόγια παρεμποδίζεται η προσευχή; Μάλλον ναι, σκέπτομαι, σύμφωνα με την άποψη αυτή, που δημοσιεύεται στο εξαιρετικό άρθρο «Οι ανεμογεννήτριες βλάπτουν το σεξ», του Προκόπη Γιόγιακα, ένα χρόνο πριν στα Νέα (από όπου εμπνέομαι τον τίτλο της ανάρτησης, εδώ). Από την άλλη η Μονή Μεγίστης Λαύρας ἐχει προχωρήσει στην εκμετάλλευση ενός κομματιού της νότιας Σκύρου. Βέβαια, εκεί ο τόπος είναι άγριος, ιδανικός για άσκηση, αλλά δεν υπάρχει καμιά μοναστική κοινότητα. Απλώς, πρόθεση για εκμετάλλευση του αέρα με 111 ανεμογεννήτριες.

Τί θα έλεγε ο πατριάρχης;

Δεν γνωρίζω τι θα έλεγε ο πράσινος πατριάρχης μας, ο Βαρθολομαίος. Τον φαντάζομαι σκεπτικό… Υπάρχει, άραγε, θέμα αισθητικό ως προτεραιότητα ή θέμα επένδυσης και άμεσης επέμβασης για τη μελλοντική μας επιβίωση; Υπάρχει ζήτημα παρενόχλησης στην ησυχία του τόπου και τη νοερά προσευχή ή μία άλλη διαχείριση του οικοσυστήματος με πολύ λιγότερες επιπτώσεις στο ίδιο το περιβάλλον, φυτικό και ζωικό, και κυρίως χωρίς παραγωγή ρύπων και αερίων που έχουν βλάψει τον πλανήτη όσο τίποτε άλλο μετά τη βιομηχανική επανάσταση; Όπως το διοξείδιο του άνθρακα για την αύξηση του οποίου, σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, πριν το 1800 οι άνθρωποι δεν ήταν καθόλου υπεύθυνοι, και επομένως πριν 200 χρόνια, τα αίτια των κλιματολογικών αλλαγών αποδίδονται πλέον σε φυσικούς παράγοντες.

Και δεν ξέρω ακόμη τι θα έλεγαν οι ντόπιοι του νησιού εάν η επένδυση αυτή τους επέφερε κάποια χειροπιαστή ωφέλεια. Ας υποθέσουμε ότι οι καλόγεροι πρόσφεραν ένα μέρος από τα έσοδα σε επενδύσεις στο νησί, σε ιδρύματα κοινής ωφέλειας, σε ιατρική περίθαλψη, σε υποτροφίες, σε έργα που θα αναδείξουν την ομορφιά του νησιού. Τι θα έλεγαν άραγε οι Σκυριανοί; Και πάλι δεν γνωρίζω. Άκουσα όμως την πίκρα τους για την εγκατάλειψη του μοναστηριού του Αγίου Γεωργίου μετά τον σεισμό, το οποίο παραμένει κλειστό για τους προσκυνητές. Όπως έμαθα και για τη σπηλιά του αγίου Αθανασίου, ιδρυτού του μοναστηριού, που έχει ζημιές και δεν είναι επισκέψιμη. Η αίσθηση που αποκόμισα από συζητήσεις του Αυγούστου είναι ότι οι καλόγεροι κάνουν μπίζνες και δεν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τον τόπο. Άραγε αυτή η εικόνα δεν αλλάζει; Δεν μπορούν να γίνουν υπερβάσεις από τη Λαύρα;

Ενεργειακό μοντέλο αποκέντρωσης

Οι δύο περιπτώσεις που αναφέρονται είναι ενδεικτικές μιας γενικότερης αντίδρασης τοπικών κοινωνιών σε επενδύσεις που ναι μεν είναι κερδοφόρες για τους ιδιοκτήτες τους αλλά έχουν τεράστια οφέλη για το οικοσύστημα και τους ανθρώπους.

Στην πολύ πρόσφατη μελέτη της WWF Ελλάδας Το αύριο της Ελλάδας. Επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στην Ελλάδα κατά το άμεσο μέλλον ο Επίλογος δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για τη σημασία της αξιοποίησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή η επίτευξη της μείωσης των εκπομπών και της κάλυψης των αναπτυξιακών αναγκών θα προέλθει μέσα από μια σειρά παρεμβάσεων και γενναίων πολιτικών σε όλους τους τομείς, δηλαδή στους τομείς της ηλεκτροπαραγωγής, βιομηχανίας, μεταφορών, κτιρίων, αποβλήτων και γεωργίας. Ειδικά για τον τομέα της ηλεκτροπαραγωγής, που συμβάλλει τα μέγιστα στην κλιματική αλλαγή, προτείνεται η μετάβαση σε ένα μοντέλο που δίνει έμφαση στον περιορισμό της ζήτησης, στην εξοικονόμηση ενέργειας και στην προώθηση των ανανεώσιμων πηγών (ΑΠΕ). Συγκεκριμένα, η ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα του 2050 μπορεί να ανέρχεται σε μόλις 73.000 GWh, καλυπτόμενη από ΑΠΕ κατά 58%, από φυσικό αέριο κατά 23% και από λιγνίτη κατά μόλις 16%, χωρίς τη χρήση του εξαιρετικού ρυπογόνου λιθάνθρακα ή/και πυρηνικής ενέργειας.

Σύμφωνα με την Οδηγία 2001/77 στην Ελλάδα πρέπει να καλύψουμε το 20,1% της ηλεκτροπαραγωγής από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας έως το 2010. Και είμαστε στο τἐλος του 2009. Πού βρισκόμαστε σήμερα; Κάπου στο 8,5%, όπου το μεγαλύτερο ποσοστό το δίνει η υδροηλεκτρική ενέργεια.

Τις ανεμογεννήτριες τις χρειαζόμαστε. Και είναι υποκριτικό το να χρησιμοποιούμε την ενέργεια, και κάθε «πολυτέλεια» που βασίζεται σε αυτήν από πηγές ρυπαντογόνες (αλλά μακριά από μας, τα σπίτια μας και το οπτικό μας πεδίο), ενώ αρνούμαστε μια δυνατότητα του αέρα που πάντοτε χρησιμοποιούσε ο άνθρωπος σε εφαρμογές στον τεχνικό πολιτισμό που διαμόρφωσε. Πολύ εύλογα αναρωτιέται ο Λ. Τσικριτζής για τον ενεργειακό συγκεντρωτισμό σε Κοζάνη-Πτολεμαΐδα όπου ο τόπος κυριολεκτικά «καίγεται» και θυσιάζεται για τους άλλους, όπου πληρώνεται ακριβά όλη αυτή τη συγκέντρωση για παραγωγή ενέργειας:

Και η επιβάρυνση κατανέμεται επί δικαίων και αδίκων. Δεν ξέρουμε τι θα έλεγαν οι κάτοικοι των νησιών, αν χρεώνονταν το κόστος της μεταφοράς του ρεύματος από την Κοζάνη, όπως π.χ χρεώνονται το αυξημένο κόστος μεταφορικών της βενζίνης . Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι ότι οι Έλληνες φορολογούμενοι επιδοτούν την ακριβή (λόγω μεταφοράς) κιλοβατώρα των νησιών. Επιδοτούμε όλοι μας τις άγονες γραμμές (καλώς), αλλά όχι και το ηλεκτρικό ρεύμα, όταν τα νησιά διαθέτουν αστείρευτες και φτηνές πηγές παραγωγής του.

Η τιμή της κιλοβατώρας δεν θα έπρεπε να είναι ενιαία για όλη την Ελλάδα. Αν ίσχυε αυτό, τότε θα βλέπαμε πόσο θα επιδίωκαν όλοι να αναπτύξουν τα τοπικά ενεργειακά δυναμικά (ήλιος, αέρας, βιομάζα, γεωθερμία) και να μην περιμένουν «το μάννα εξ ουρανού».

Μέχρι τώρα τα νησιά βασίζονταν σε εισαγόμενες πηγές ενέργειας και ελάχιστα νοιάζονταν για την ενεργειακή τους αυτάρκεια. Απλώς κάθε τόσο ζητούσαν περισσότερη ισχύ (όπως και νερό / πολεοδομικές παρεκκλίσεις, κλπ) για να εξυπηρετήσουν έναν ενεργοβόρο και αδηφάγο τουρισμό, που γιγαντώνονταν καθ΄ υπέρβαση της φέρουσας ικανότητας τους.

Η συζήτηση τώρα αρχίζει.  Και χρειάζεται να παρεμεριστούν οι μελοδραματισμοί. Και οφείλουν να λάβουν μέρος όσο το δυνατόν περισσότεροι επιστήμονες και οι επίσημοι φορείς τους ώστε να γίνουν ευρύτερα κατανοητές στον λαό οι ωφέλειες των εναλλακτικών μορφών ενέργειας, και να αποφευχθούν μορφές μικροπολιτικής εκμετάλλευσης του θέματος ή  μύθοι και παρανοήσεις που μας πάνε πίσω.  Για να διαμορφωθεί μια πολιτική με εθνικό χαρακτήρα που θα παραμερίσει ατομικά ή εταιρικά κέρδη, κοσμικών ή καλογήρων. Η νέα κυβέρνηση στη σύνοδο της Κοπεγχάγης έχει την ευκαιρία να δείξει τη σοβαρότητά της και τις δεσμεύσεις που αναλαμβάνει για τον τόπο.

Μια πολιτική που δεν μπορεί να εφαρμοστεί εάν δεν αλλάξουμε και εμείς νοοτροπία, βάζοντας στην άκρη την ευμάρεια που μας παρέχει γενναιόδωρα η ενέργεια, χωρίς να έχουμε αντίληψη του τιμήματος… απωθώντας το κόστος για τους άλλους που θα έρθουν μετά από μας…

2 thoughts on “Οι ανεμογεννήτριες εμποδίζουν την προσευχή ή κάνουν μόνο κακό στο σεξ;

  1. κόκκινο μπαλόνι

    δεν ξέρω αν στο είπα, αλλά μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το κείμενο και μπήκε στην “προθήκη” με τα προτεινόμενα!

    ουφ, χάθηκα με τις δουλειές μου και δεν έχω περάσει από το σπίτι σου εδώ και καιρό…θα επανορθώσω🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s