Ο Ρότζερ-Ράμα

Το βαγόνι του ηλεκτρικού άδειαζε από τους επιβάτες στην Ομόνοια και δύο τύποι με βαλίτσες συνέχιζαν την κουβέντα τους χωρίς να δίνουν στην αρχή σημασία. Έμειναν μόνοι και με απορία κοιτούσαν τους άλλους που έφευγαν, ώσπου τα φὠτα έσβησαν. Δεν είχαν αντιληφθεί την απεργιακή στάση για τα νέα μέτρα της κυβέρνησης. Τους εξήγησα τι συμβαίνει και τους οδήγησα να πάρουν το μετρό για να πάνε στην στάση που ήθελαν. Συμπτωματικά είχαμε τον ίδιο προορισμό. Πιάσαμε την κουβέντα. Με ρώτησε ο ένας εάν ήμουν ευτυχισμένος ζώντας στην Αθήνα. Του είπα αυθόρμητα «ναί». Για να τον ρωτήσω με τη σειρά μου: «και τι είναι ευτυχία;» Χαμογέλασε…

Ο Κρίσνα-βρέφος μεταφέρεται από τον πατέρα του διασχίζοντας τον ποταμό Γιαμούνα (βορειοανατολική Ινδία). Το μοτίβο με τα άγρια ζώα που έχουν πλησιάσει μου θυμίζει τη βιογραφία του Αγίου Φραγκίσκου, αλλά και συναξάρια πατέρων στην έρημο που συνυπάρχουν με επικίνδυνα θηρία.

Συνεχίσαμε τη συζήτηση. Moυ σχολίασα το πολυεθνικό στοιχείο της πόλης, περιμένοντας την αντίδρασή μου. Τους είπα ότι είναι όπως στο Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη…  Έμαθα ότι κάνουν εργαστήρια για την πνευματική υγεία, γιόγκα κτλπ. Διδάχτηκαν στην Ινδία τη μέθοδο. Και σέβονται πολύ τον θεό Κρίσνα. Στο νου μου ήρθαν οι Μπητλς που είχαν ταξιδέψει στη δεκαετία του 60 στην Ινδία, σουάμι Έλληνες και γκουρού που διαδίδουν τη σημασία της κουνταλίνης. Στο τέλος είπα: υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ψάχνονται με τις ασιατικές παραδόσεις. Και πολύ καλά κάνουν. Καλύτερα να ψάχνεσαι παρά να σε πλακώνει η ταφόπετρα της καθημερινότητας (όπως θα έλεγε ο Σαββόπουλος). Ήταν ντυμένοι, όπως όλοι μας. Μη φαντασθείτε κίτρινα σαλβάρια και κόκκινες ελιές στο μέτωπο. Βέβαια, κατάλαβα ότι κάτω από το σκουφί του ενός υπήρχε ένα κρανίο ξυρισμένο. Ο άλλος με το κοντό μαλλάκι, είχε αφήσει να κρέμεται ένα χαρακτηριστικό κοτσιδάκι. Ρώτησα τη μέθοδο και  το αντικείμενο του εργαστηρίου. Μου είπαν για χαλάρωση, ύπνωση και αναδρομή σε περασμένες ζωές. Λέω:  «σαμσάρα». Εντυπωσιάζονται με το άκουσμα της λέξης. Στο ευγενικό πρόσωπo το βλέμμα τους γίνεται απίστευτα διαπεραστικό! Σχεδόν φυσικά λύνεται το ζακετάκι του ενός και αφήνει να φανούν δύο κομποσχοίνια-χαϊμαλιά. Τους φαινόταν απίστευτο να ακούσουν από Έλληνα μια αρχαία σανσκριτική λέξη, βασικότατη στην ινδουϊστική πνευματικότητα. Ρωτάω τον τύπο με το κοτσιδάκι το όνομά του. Τον λέγανε  Ρότζερ (το χριστιανικό του) και Ράμα ήταν το νέο του. Κάπου εκεί χωρίσαμε. Πρόσεξα το αρχικό γράμμα του ονόματος που είναι το ίδιο. Ρότζερ-Ράμα. Όπως και στους μοναχούς. Όταν αλλάζουν όνομα στην κουρά τους συνήθως διατηρούν το αρχικό γράμμα του παλαιού ονόματος: Αντιγόνη-Αγάπη, Ολυμπία-Ονουφρία, Αλέξανδρος-Ακάκιος, κλπ κλπ. Αυτός ήταν και ο λόγος για την ανάρτηση. Το κοινό στοιχείο Ρ.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s