Tag Archives: Πάσχα

Ὁ νοητὸς ἥλιος ὁ Χριστός, ὁ τῶν ψυχῶν λαμπτήρ

 

Mας αγγίζει η Aνάσταση. Όσο και το εορτολόγιο ή το τυπικό να ξενίζει ή να απομακρύνει τον αγχωμένο και ταλαιπωρημένο άνθρωπο κάτι συμβαίνει από την Mεγάλη Πέμπτη έως και το Mεγάλο Σάββατο που δεν έχει σχέση με καμιά άλλη ημέρα μνήμης και σύναξης.
Εδώ, στην Αθήνα, το πείσμα της Άνοιξης έρχεται να πλακώσει και να εξαφανίσει κάθε οργή και κάθε ενόχληση από τον χειμώνα που έφυγε. Σε μια βεράντα ανθίζει η λεμονιά με τη μανταρινιά, και από κοντά η ροδιά πετάει κόκκινα μάτια. Πιο συγκινιτική η λυγαριά που δεν μελαγχολεί κι ας είναι μακριά από τις ποταμιές. Και, νά,  ξεδιπλώνω στιγμές από την ευφορία δίπλα στο παράθυρό μου.
Απομονώνω όσα βλέπω. Έναν απρόσκλητο επισκέπτη, τα άνθη που γίνονται φρούτα-βρέφη, μαργαρίτες ποικίλες, μια βιολέτα και μία ίριδα των παιδικών χρόνων μου.

βγάλε από μέσα σου το Εγώ που πεθαίνει και βάλε το Εμείς, που είναι αθάνατο… του Βασίλη Ρώτα

«Θανάτῳ θάνατον…» λέγεται το κείμενο που έγραψε ο αριστερός Βασίλης Ρώτας τη δύσκολη χρονιά της Γερμανικής κατοχής, του 1943. Με αφορμή το Πάσχα μιλάει απλά για το θάνατο και το φόβο του σε μια εποχή με απίστευτη πείνα, στέρηση και πολύ πόνο. Πραγματικό πόνο, όχι φαντασιακό… Με τον τρόπο του ο Ρώτας αφυπνίζει και κυρίως εμπνέει. Και θεολογεί. Την επόμενη χρονιά ανέβηκε στο βουνό, στην αντίσταση. Το αντιγράφω με ελάχιστες ορθογραφικές διορθώσεις. ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΟΥ. ΜΕ ΖΕΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ.

Ημέρες που είναι ας το γυρίσουμε λίγο και στη μελέτη των ψυχών μας, δηλαδή στη μελέτη του θανάτου. Continue reading