Tag Archives: Χριστόδουλος

Εκκλησία: «ένας πνευματικός εκρηκτικός μηχανισμός που ανατινάζει τον κόσμο». Ο Ιερώνυμος δηλώνει αποφασισμένος να μη σιωπήσει.

Αισθάνομαι ότι η Εκκλησία της Ελλάδος περνά από μια πολύ μεγάλη καμπή. Ο Χριστόδουλος παρόλο που ενέπνευσε μεγάλη μερίδα των Ελλήνων στο πρώτο διάστημα της διακονίας του, η αντιπαραθετική του πρακτική με τον κόσμο ή και οι τριβές του με το Πατριαρχείο και ένας, ας μου επιτραπεί, παλιομοδίτικος στρουθοκαμηλισμός για τα πράγματα σε συνδυασμό με μια υπερηφάνεια εξουσιαστικού τύπου οδήγησε στην αμφισβήτηση του ρόλου του ως ποιμένα και αρχιεπισκόπου.

Το μεγάλο ερώτημα στις μέρες μας, πριν από τα «πρέπει», είναι ποιος είναι εντός και ποιος είναι εκτός της Εκκλησίας. Εάν πάψουν εκείνοι που υποτίθεται εκφράζουν το εκκλησιαστικό σώμα και την Ορθοδοξία να είναι οι εισαγγελείς της κοινωνίας μας, εάν πετάξουν το προσωπείο της ευσέβειας και μιλήσουν ταπεινά για τον εαυτό τους, τότε, ε, κάτι μπορεί να αλλάξει στη σύγχρονη εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία.

Τώρα διαβάζω τον ενθρονιστήριο λόγο του νέου αρχιεπισκόπου: είναι ένας επαναπροσδιορισμός της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο ως μηχανισμού ανασύνθεσης και μεταμόρφωσης των πάντων. Ο Ιερώνυμος αρνήθηκε τη σωματειακή και ομαδοποιητική λογική της θρησκευτικής περιχαράκωσης ή την ταύτιση με πολιτικούς σχηματισμούς και προκρίνει μια επίθεση αγάπης προς όλους: επικριτές του εκκλησιαστικού οργανισμού, πολιτικούς, πιστούς και ιερωμένους.

Επισημαίνω την πρόσκληση προς τους νέους και την υπόσχεση ότι η Εκκλησία οφείλει να πλησιάσει τη νέα γενιά.

Το πιο ενδιαφέρον στον Ιερώνυμο είναι ότι φαίνεται αποφασισμένος να δράσει σε κοινωνικό επίπεδο και τουλάχιστον να μη σιωπήσει για τα «ουσιώδη του βίου». Δεν περνά απαρατήρητη η αναφορά στην τέχνη και τον υπερεαλισμό και η σύνδεση του κινήματος της ελληνικότητας με τις αξίες της βυζαντινής παράδοσης. Βέβαια λίγο μου έκαναν ιδεολογήματα αυτά τα σημεία αλλά τα προσπερνώ…[προς το παρόν]… για να υπογραμμίσω την πρόσκληση προς τους καλλιτέχνες και τα «ανήσυχα πνεύματα». Να είναι σίγουρος ο αρχιεπίσκοπος ότι θα είναι κοντά του σε πρωτοβουλίες που θα πάρει.

Continue reading

Η τελευταία επιθυμία του Χριστόδουλου + Το παιδί από τα Οινόφυτα

Η τελευταία επιθυμία του Χριστόδουλου ήταν να βγει ο Ιερώνυμος; Αυτή η σκέψη με πολιορκούσε πριν την εκλογή αρχιεπισκόπου, σκεπτόμενος ότι ίσως να έφερε βαρέως ότι στις προηγούμενες εκλογές ο πρώην, πλέον Θηβών, είχε κατηγορηθεί για ανύπαρκτα οικονομικά σκάνδαλα, και αθωώθηκε εκ των υστέρων. Τον θυμόμαστε πόσο στωικά και χωρίς κραυγές αντιμετώπισε τότε την κατάσταση. Στην πραγματικότητα, το ξέρουμε όλοι, ότι δεν υπάρχει ιδανικός υποψήφιος για μια τέτοια θέση, αρχιεπισκόπου. Ο καθένας υποψήφιος έχει τις αιχμές του. Continue reading

ο αρχιεπίσκοπος που αγάπησε την εικόνα του

 Έφυγε στα 69 του στη σιωπή και με αξιοπρέπεια την ίδια μέρα που πέθανε ο βασιλιάς της Αγγλίας  Ερρίκος Η΄, το 1547. Είχε δυο μεγάλα μάτια παιδιού που όταν μεγαλώσει θέλει να κατακτήσει τον κόσμο. Τώρα, που το σκέπτομαι, στο βάθος κρυβόταν ένας καλλιτέχνης και σε άλλες συνθήκες ενδεχομένως ο Χριστόδουλος να ήταν ηγέτης μιας πρωτοπορίας, όσο άφηνε το παιδί που είχε μέσα του να είναι παιδί…  

Continue reading