Tag Archives: Αίγυπτος

O νους στο μοναστήρι του Σινά

Με τα δραματικά γεγονότα που εξελίσσονται σε Αλεξάνδρεια και Κάιρο, τους νεκρούς και την ένταση που ανεβαίνει καθημερινά, την και εισβολή σε αρχαιολογικά μουσεία, ο νους δεν μπορεί να μην πηγαίνει στο πατριαρχείο, στην πολύ σημαντική βιβλιοθήκη του αλλά και στο θεοβάδιστο όρος του Σινά και στην ιστορική μονή της Αγίας Αικατερίνης που βρίσκεται στην αιγυπτιακή επικράτεια.

Το κοινόβιο της Αγίας Αικατερίνης ιδρύθηκε τον 6ο αιώνα από τον Ιουστινιανό και έχει μια αδιάλειπτη ιστορία μέχρι τις μέρες μας. Διαθέτει μια από τις πιο σημαντικές βιβλιοθήκες του κόσμου σε χειρόγραφα, ίσως τη σημαντικότερη συλλογή αρχαίων εικόνων, μοναδικά ψηφιδωτά από την εποχή του Ιουστινιανού και ένα εξαιρετικό παράδειγμα συνύπαρξης ετεροθρήσκων, χριστιανών και μουσουλμάνων, αφού εντός του περιβόλου της μονής εγκαταβιώνουν βεδουΐνοι οι οποίοι εργάζονται εκεί. Σε αυτόν τον ιερό τόπο αποκαλύψεων, που περπάτησε ο Μωυσής και φανερώθηκε ο Θεός, στα χώματα της άσκησης και των δακρύων, με τα εκατοντάδες διάσπαρτα κελλιά και ασκητήρια, τις σκήτες και τα μοναστήρια μας πηγαίνει με ευαισθησία η Ν. Κοντράρου-Ρασιά στην Ελευθεροτυπία, με τίτλο  «Φρούριο η Μονή Αγ. Αικατερίνης».

Το μεταφέρω.

Σε απόλυτη ετοιμότητα βρίσκονται στη Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, αν και επικρατεί προς το παρόν απόλυτη ησυχία, όπως μας είπε χθες ο αρχιεπίσκοπος του Σινά Δαμιανός.

Οι ταραχές της Αιγύπτου τον βρήκαν για δουλειές στην Αθήνα, αλλά έχει διαρκή επικοινωνία με τους είκοσι μοναχούς που βρίσκονται στο μοναστήρι.

«Στην περιοχή του Σινά -όχι στο μοναστήρι- έχουν δυστυχώς διεισδύσει διάφορα στοιχεία και προσπάθησαν να δημιουργήσουν επεισόδια σε πόλεις, όπως στο Σαρμ Ελ Σέιχ (σ.σ. το γνωστό κοσμοπολίτικο θέρετρο) και στο Ελ Τορ (σ.σ. την παραθαλάσσια πόλη Ραϊθώ με το ιστορικό σιναΐτικο μετόχι). Επενέβη, όμως, ο στρατός και τώρα υπάρχει ησυχία. Στη μονή η ανησυχία μας αφορά ανθρώπους που έχουν βγει από τις φυλακές ή προέρχονται από διάφορες φυλές του βόρειου Σινά. Το μοναστήρι όμως φυλάσσεται πάντα από αστυνομικούς, τώρα και από το στρατό. Ωστόσο, οι πιο αποτελεσματικοί φύλακές του ήταν πάντα και παραμένουν οι Βεδουίνοι. Το αγαπούν και το προστατεύουν πιο πολύ από όλους».

Ο φόβος των επεισοδίων οδήγησε τις μοναχές, που βρίσκονται απομονωμένες στην όαση Φαράν, στο εκεί γυναικείο μοναστήρι, να μεταβούν στον ξενώνα της Αγίας Αικατερίνης.

Το μόνο πρόβλημα που αντιμετώπιζαν τις τελευταίες μέρες στην περιοχή ήταν η τροφοδοσία. Κινήθηκαν όμως κάποια αυτοκίνητα και τώρα δεν υπάρχουν ελλείψεις.

Τον ρωτήσαμε αν γνωρίζει κάτι για τη λεηλασία στο μουσείο του Πορτ Σάιντ, που περιείχε ευρήματα από το Σινά. «Τα ευρήματα αυτά είναι κυρίως από την αρχαία Αίγυπτο, φαραωνικά μέχρι την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, και λίγα χριστιανικά. Δεν προέρχονται από τη Μονή του Σινά», μας εξήγησε. «Η χερσόνησος του Σινά είναι τεράστια περιοχή, μισή Ελλάδα για να καταλάβετε, και το Πορτ Σάιντ πολύ βόρεια, μακριά από εμάς. Αν λεηλατήθηκε το μουσείο, θα είναι από φυγάδες των φυλακών ή από άρπαγες. Οι διαδηλωτές εκφράζουν την αντίθεσή τους στην πολιτική αρχή. Δεν έχουν λόγο να βάλλουν κατά μουσείων και μνημείων».

Και κατέληξε: «Υπάρχει ανησυχία από όλο τον κόσμο για τη Μονή του Σινά, γιατί είναι το πολυτιμότερο κειμήλιο που έχουμε. Γι’ αυτό να μεταφέρετε ότι προς το παρόν υπάρχει ηρεμία. Βεβαίως, οι στιγμές αυτές του χάους είναι δύσκολες. Οταν αναλάβει την εξουσία μια αρχή, θα βρούμε μια άκρη. Προς το παρόν εν τη θαλασσοταραχή υπάρχει ηρεμία». *

Η σκἐψη μας και η καρδιά μας είναι εκεί στη φλεγόμενη και μη καιόμενη βάτο, στους ακρίτες της Ορθοδοξίας τους φύλακες ερήμου.

Ο μόνος πειρασμός τα όνειρά μου. Στην έρημο του Αγίου Αντωνίου

Υπάρχει ένας  μοναχισμός που μας πηγαίνει στη ρίζα της χριστιανικής άσκησης. Στην έρημο που έζησε ο Άγιος Αντώνιος, στην Αίγυπτο, από εκεί που ξεκίνησαν οι πατέρες της ερήμου, στην ίδια γη συνεχίζεται μια πολύ αρχαία παράδοση προσευχής και δακρύων. Μοναχικότητας και διαλόγου με τον Θεό. Οι εικόνες μοιάζουν να έρχονται από πολύ μακριά αλλά και από πολύ κοντά. Αισθάνεσαι πόσο συγγενεύουν οι αναζητήσεις για την κάθαρση της ψυχής από τα πάθη, μέσα από έναν προσωπικό αγώνα, όπου οι τελευταίοι πειρασμοί κατοικούν στα όνειρα. Στο κοινόβιο ή στο σπήλαιο. Με απώτερο σκοπό την έλλαμψη και την ένωση με το φως του Θεού. Ο πατέρας Λάζαρος στο ταινιάκι μιλά για τον εαυτό του, απλά και καθαρά. Μοιάζει με μια αρχαία δημόσια εξομολόγηση. Ήρθε από τον κόσμο, από την Αυστραλία, άφησε την καριέρα του για να ζήσει ντυμένος στα μαύρα με ανθρώπους που δεν γνώριζαν τη γλώσσα του. Για να βρει τον πραγματικό του εαυτό. Και για να βρει τον Θεό που συνομίλησε ο Άγιος Αντώνιος. Στην έρημο. Ο πατέρας Λάζαρος, μέσα από τα λεγόμενά του, και την εικόνα που παρουσιάζει, δίνει ένα μάθημα ελευθερίας αλλά και ταπείνωσης. Ναί, υπάρχουν παρόμοιες ιστορίες στην Ορθοδοξία. Υπάρχουν πολλοί που άφησαν στα πόδια της Παναγίας πτυχία και διπλώματα και εγκαταβίωσαν στον Άθωνα. Μερικοί εγκατέλειψαν το κελί τους και επέστρεψαν στον κόσμο. Άλλοι συνεχίζουν τον αγώνα τους. Διαλέγω, όμως τον πατέρα Λάζαρο, γιατί είναι κάτι που με βοηθάει να καταλάβω πόσο κοντά είναι οι χριστιανοί ασκητές, κι ας λέγοντες κόπτες ή ορθόδοξοι ερημίτες.