Tag Archives: ναρκωτικά

Tο πρώτο μάθημα τραγωδίας

Αυτό μου ήρθε στο νου όταν κοντοστάθηκα στα σκαλιά της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Εχθές. Μεσημεράκι. Στο πρώτο σκαλί και στο τελευταίο ένας μεσήλικας και ένα νέο παιδί (ούτε 22) είχαν φύγει από το παρόν… Λίγα μέτρα παραπάνω, έξω από ένα κλειστό περίπτερο ένας ακόμη άνθρωπος ήταν ξαπλωμένος στο πεζοδρόμιο. Ήμουν ήδη φορτισμένος γιατί λίγα λεπτά πριν είχα δει ένα «πάρτυ» να γίνεται 2 το μεσημέρι στην οδό Κεραμεικού, πολύ κοντά στη διασταύρωση με την Κολοκυνθούς. Καμιά δεκαριά νέοι άνθρωποι είχαν ξαπλώσει στο πεζοδρόμιο και έπιναν ουσίες, σα να βρίσκονταν σε κάποια ερημική παραλία. Δεν υπήρχαν άλλοι, ούτε γείτονες, αλλἀ ούτε περαστικοί. Με τα εργαλεία της χρήσης στα χέρια έκλειναν για άλλη μια φορά την πόρτα του κόσμου. Για να περάσουν εκεί που θα νιώσουν καλύτερα. Γιατί; Για να γίνουν αποδεκτοί, για να φτιαχτούν και να περάσουν όμορφα. Για να αντιμετωπίσουν τον πόνο. Για να είναι κάτι. Ίσως απλά βαριούνται…Ο καθένας έχει τους λόγους του. Η ηλικιωμένη φίλη που συνόδευα έπαθε σοκ στην εικόνα. Πάμε να φύγουμε, κραύγασε, έντρομη. Ο δρόμος ήταν απροσπέλαστος.

520 υποψήφιοι έκαναν αίτηση στη Δραματική Σχολή του Εθνικού για λίγες θέσεις. Αν δεν κάνω λάθος, 19. Τα παιδιά αυτά έχουν δουλέψει σκληρά με το σώμα και τη φωνη τους για να περάσουν στην πρώτη φάση που ολοκληρώθηκε, μόλις πριν λίγες μέρες. Επέτυχαν 66. Αυτοί θα πρέπει να συμμετέχουν σε εντατικά εργαστήρια υποκριτικής, κίνησης και φωνής με δασκάλους της Σχολής και μέσα σε λίγες μέρες θα δώσουν νέες ατομικές εξετάσεις.

Στα σκαλιά της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Περαστικοί και όσοι περιμένουν στη στάση αμίλητοι υπομένουν τη φρίκη. Ένα μαυράκι έδωσε κάποια στιγμή μια σκουντιά στον βυθισμένο νεαρό. Σα να τον ήξερε. Αν ήμουν δήμαρχος σε αυτή την πόλη που έχει αφεθεί στο έγκλημα και τον φόβο δεν θα μπορούσα να βρω ανάπαυση ούτε μέρα ούτε νύχτα.

Αυτά τα παιδιά που είναι κάτω από 25 χρονών σκεφτόμουν όταν έβλεπα τους δηλητηριασμένους από τα ναρκωτικά στην είσοδο της Σχολής. Από τη μια ο αγώνας και ο μόχθος, η υπέρβαση του εγώ για απαιτητικές σπουδές και από την άλλη η παράδοση στην παραίσθηση και η απόλυτη προτεραιότητα της ατομικής ικανοποίησης. Ο σπουδαστής-ηθοποιός θα μάθει να υποτάσσεται στις ανάγκες της ομάδας του, ο τοξικομανής μαθαίνει να χρησιμοποιεί την εξουσία του για τα χημικά του παυσίπονα.

Το αποκρουστικό θέαμα που ζούσαμε όσοι είμασταν στη στάση, σιωπηλοί και αμήχανοι, σα να μη βλέπαμε αυτό που βλέπαμε, φανερώνει όσο πιο έντονα μπορεί την οδύνη ενός προσώπου που αρνιέται πεισματικά το τώρα. Αισθάνομαι ότι στη θέα των σωμάτων που θα ήταν σωριασμένα στην Πειραιώς, θύματα του χημικού πολέμου των ναρκωτικών, τα φυντάνια της σκηνής πήραν το πρώτο τους μάθημα δράματος, και συγκεκριμένα τραγωδίας…

Eίναι δικαίωμα να ξέρουμε τα 600 πρόσθετα συστατικά ενός τσιγάρου

Σήμερα, έκλεισα 18 μήνες χωρίς τσιγάρο. Xωρίς μία τζούρα. Xαίρομαι που δεν έχω πρόβλημα με τους καπνιστές. Tο πρόβλημά μου είναι με το τσιγάρο. Mε τις ουσίες που κρύβει ο καπνός. Ή μάλλον που κρύβουν επιμελώς οι καπνοβιομηχανίες. Bέβαια, επάνω στα πακέτα υπάρχουν προειδοποιήσεις: O καπνός σκοτώνει, προκαλεί βλάβες κλπ, κλπ Όμως, δεν μου αρκούν. Eίναι συνθήματα, και έχουν κάτι συμβατικό που τα προσπερνάς. Ή τουλάχιστον, όσο κάπνιζα δεν τους έδινα σημασία. Tώρα, σκέπτομαι ότι εάν έβλεπα μέσα στο κουτί σε ένα χαρτί όλες αυτές τις ουσίες, και τις παρενέργειες που προκαλεί το κάπνισμα. μάλλον θα το έβλεπα διαφορετικά.

Φανταζόμουν, αυτές τις μέρες ένα κίνημα που να ζητά το αυτονόητο: την υποχρέωση να αναγράφουν οι βιομήχανοι που επεξεργάζονται τα φύλλα του καπνού και προσθέτουν δεν ξέρω και γω πόσα άλλα συστατικά, ώστε να γίνει το κάπνισμα ελκυστικό. Tί ακριβώς περιέχει ένα τσιγάρο. Γιατί να μη γνωρίζω το περιεχόμενο αυτού που καπνίζω; Γιατί στερείται αυτή η γνώση από τους καπνιστές;

Η διαφήμιση μπορεί να αποκρύπτει την αλήθεια και να παρουσιάζει το μήνυμα εκείνο που έχει επιλεχθεί ως το πλέον δραστικό και γοητευτικό για το κοινό που απευθύνεται. Αλλά το πακέτο με τα τσιγάρα γιατί να μην έχει ακριβώς τα συστατικά του προϊόντος που αγοράζουμε; Κάθε φάρμακο έχει μια συνταγή που αναφέρει τα πάντα για το περιεχόμενό του, για ενδείξεις, παρενέργειες, δοσολογία κλπ. Από το ψωμί, το λάδι, το βούτυρο και τις κονσέρβες, έως το κρέας, τα αναψυκτικά και το γιαούρτι, οι ετικέτες μας δίνουν τις συνταγές των προϊόντων. Εκεί βλέπουμε τα Ε, τις χρωστικές, τα υδρογονωμένα έλαια, ζάχαρες ή γλυκαντικά και εάν ξέρουμε να τα διαβάζουμε αντιλαμβανόμαστε ποια μας κάνουν καλό και ποια μπορούν να προκαλέσουν βλάβες. Από περιττό βάρος έως έλκη στομάχου, προβλήματα στις αρτηρίες κλπ. Γιατί να μην έχουμε το δικαίωμα να γνωρίζουμε τι κρύβεται μέσα σε κάθε τσιγάρο;

Εάν είναι αλήθεια ότι το τσιγάρο εκτός από τον καπνό που είναι τυλιγμένος μέσα σε ένα λευκό χαρτί περιέχει 600 ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ τα οποία κρύβουν

 

  • Ορυκτή σκόνη
  • Υγραντικές ουσίες, που δρουν ως συντηρητικά σε ορισμένα προϊόντα
  • Σάκχαρα ώστε ο καπνός να είναι ελαφρύτερος
  • Αρωματικές ουσίες, όπως μέλι, βανίλια, σοκολάτα

 

Εάν είναι αλήθει ότι όταν ανάβουμε τσιγάρο με αυτές τις ουσίες Ο ΚΑΠΝΟΣ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 4.000 ΧΗΜΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ και 50 ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΡΚΙΝΟΓΟΝΕΣ, όπως:

 

  • Νικοτίνη
  • Αρσενικό
  • Κυανίνη
  • Βενζοπυρένιο
  • Μονοξείδιο του άνθρακα
  • Αμμωνία
  • Διμεθυλονιτροαμίνη
  • Πολώνιο 210 (ραδιενεργό)
  • Φορμαλδεΰδη*

 

Mικρή απόλαυση της αμαρτίας στην κοινότητα του θεού.

Εάν είναι αλήθεια όλα τα παραπάνω τότε η μη αναγραφή των συστατικών, ας είναι και 1000, δεν είναι απλώς μια παράλειψη, που ενδεχομένως πατάει σε κάποια νομική βάση, αλλά είναι μια συνειδητή πολιτική στάση, η οποία υποκριτικά, ενώ νοιάζεται για την υγεία των πολιτών, από την άλλη στο όνομα της ηθικἠς του κέρδους και του υλισμού αποσιωπά την αλήθεια για τις ολέθριες συνέπειες που ενός προϊόντος που έχει καταταχθεί ως ναρκωτικό σε σχετικούς πίνακες εξαρτησιογόνων ουσιών της Mεγάλης Bρετανίας.

 

Σύνδεσμος: Health effects of tobacco smoking

 

* Τα στοιχεία προέρχονται από την έκδοση Gill Paul, Πώς να κόψετε το κάπνισμα, Mετάφραση:Πέτρος Pωμαίος, Ερμείας, Αθήνα 2006, σ. 21.

Μια είναι η ουσία: Η ζωή

Νέοι, χαμογελαστοί, με φωτεινή ματιά μοιράζουν μια κάρτα στην οχλοβοή του πεζόδρομου του Θησείου. Κοντά στον σταθμό του ηλεκτρικού. Είναι παιδιά που βρίσκονται στο Πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά του ΚΕΘΕΑ. Ανήκουν στην κοινότητα Διάβαση. Είναι από τους ανθρώπους που κάθε φορά που αντικρίζω αισθάνομαι ότι δεν έχει σβήσει η ελπίδα να αλλάξει ο άνθρωπος. Όταν θέλει να αλλάξει. 

H κάρτα παριστάνει ένα νεοκλασικό κτίσμα. Είναι το σπίτι της κοινότητας, όπου γίνεται το θαύμα της διάβασης σε μια νέα ζωή, χωρίς ηρωίνη, χωρίς χάπια και εξαρτήσεις. Και χωρίς μεθαδόνη, δηλαδή, χωρίς υποκατάστατα. Στο σπίτι αυτό και στους άλλους τόπους του ΚΕΘΕΑ, στη Θεσσαλονίκη, στη Ραφήνα, στην Αλεξανδρούπολη, στην Κομοτηνή, στη Λάρισα, σε όλα τα κέντρα υπάρχει χώρος για όλους τους χρήστες. Και ΔΩΡΕΑΝ ΒΟΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΕΙΔΙΚΟΥΣ. Φτάνει να το αποφασίσουν. Κι αν είναι έφηβοι αρκεί να πειστούν από τους γονείς τους. Το έργο αυτών των κοινοτήτων εκτείνεται και στα μέλη της οικογένειας τα οποία σχετίζονται στενά με κάποιον εξαρτημένο. Τα αποτελέσματα για γονείς και συγγενείς είναι θεαματικά, αφού υποστηρίζονται από άλλους έμπειρους γονείς, μαθαίνουν ότι δεν είναι οι μόνοι άνθρωποι στον κόσμο που έχουν τέτοιο πρόβλημα, άρα μαθαίνουν να μην ντρέπονται, και εκπαιδεύονται να αντιμετωπίζουν καίρια τους ασθενείς δικούς τους ανθρώπους.

Τα παιδιά στο Θησείο χαμογελάνε. Δεν ζητούν το έλεός μας. Αισθάνομαι ότι εμείς έχουμε περισσότερο την ανάγκη τους. Είναι τα έμψυχα παραδείγματα του αγώνα για ζωή, ξεκινώντας από το σημείο μηδέν. Σαν από βρέφη ξαναγεννιούνται και μαθαίνουν τα πάντα από το τίποτα. Βασίζονται στην αυτοβοήθεια και στην υποστήριξη των άλλων μελών της κοινότητας, αναζητώντας για ένα χρόνο τα αίτια της χρήσης, αφού τα συμπτώματα παρέρχονται σε μικρό χρονικό διάστημα από τη διακοπή της χρήσης. Και όταν προχωρήσουν και εξελιχθούν μένεις εκστατικός μπροστά στη δύναμη της ψυχής τους, στο πάθος τους να υπάρξουν απελευθερωμένοι όχι μόνο από ουσίες αλλά από μια κουλτούρα που είχε ως πυρήνα την αναζήτηση του ναρκωτικού. Είναι ίσως από τα πλέον κατάλληλα άτομα να περάσουν την πόρτα μιας σχολικής τάξης και να μιλήσουν σε μαθητές, που ΑΓΝΟΟΥΝ τα πάντα γύρω από το θέμα. Και για αυτό θα μπορούσε να αποφασίσει η Σχολική Επιτροπή, η οποία έχει απίστευτες δυνατότητες. Δε νομίζω ότι χρειάζεται απόφαση υπουργού.

Διαβάζω στην άλλη πλευρά της κάρτας:

 

Το πρόγραμμα ΚΕΘΕΑ ΔΙΑΒΑΣΗ ανήκει στο πανελλαδικό δίκτυο

υπηρεσιών του Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων.

Είναι πρόγραμμα εξωτερικής ημερήσιας παρακολούθησης και παρέχει

ολοκληρωμένες υπηρεσίες απεξάρτησης. Οι υπηρεσίες του παρέχονται

δωρεάν και δεν χορηγούνται φαρμακευτικές ή υποκατάστατες ουσίες.

Απευθύνεται σε χρήστες ναρκωτικών ουσιών ενήλικες άνω των 21 ετών,

εργαζόμενους, φοιτητές, περιστασιακούς και στις οικογένειές τους.

Λειτουργεί από τον Οκτώβριο του 1990 στην πλατεία Αμερικής.

 

 

Συμβουλευτικό Κέντρο: Φυλής 217, Πλατεία Αμερικής, 210-8626761

Κέντρο Οικογενειακής Υποστήριξης: Γ´ Σεπτεμβρίου 176, Αθήνα, 210-8612604

 

Επικοινωνία με ΚΕΘΕΑ:  τηλ. 210-9241993-6

Σύνδεσμος: ΚΕΘΕΑ

 

Φαντάρος είμαι… δεν με πιστεύει κανείς, γαμώτο μου;

επαναλάμβανε, σχεδόν απελπισμένα, ο νέος με τα μαύρα γιαλιά, στη στάση του τρόλεϋ, στο κέντρο της Αθήνας. Και κανείς δεν τον πίστευε ότι ήθελε τα τρία ευρώ που ζητούσε για να αγοράσει εισιτήριο και να επιστρέψει στη μονάδα του. Όπως ισχυριζόταν, με ένταση… Continue reading