Tag Archives: πράσινη βεράντα

Μπανάνες

Στην Αθήνα. Είναι ένα θαύμα να ανακαλύπτεις στο φυτό που αγόρασες πριν ένα χρόνο να έχει γεννήσει σαραντάδυμα! Τόσες είναι τα μωρά-μπανανάκια που βλέπω να κρέμονται καταπράσινα στο ένα τσαμπί. Και όπως βλέπω ετοιμάζεται ακόμη ένα να προβάλει από τον πανέμορφο πορφυρό ασκό. Διαβάζω παντού πως είναι ένα φυτό που καλλιεργείται στη γη, και θεωρώ ιδιαίτερη εύνοια αυτή τη δημιουργία καρπών και τόσο μεγάλου αριθμού στα όρια μιας βεράντας. Και να πεις ότι έκανα κάτι ιδιαίτερο; Νεράκι πότιζα, ταχτικά, και την είχα πάντα σε νότιο προσανατολισμό.

Ακόμη και στο κέντρο της Αθήνας η καλλιέργεια μπανάνας αποδίδει καρπούς!

Ψάχνοντας ανακακάλυψα και σχετικό φόρουμ για τις μπανάνες. Είναι το http://www.bananas.org/ Εκεί μπορείς να βρεις απαντήσεις για τα πάντα που αφορούν την καλλιέργεια της μπανάνας, αναπαραγωγή, ασθένειες και κάθε τι, από έμπειρους λάτρεις του φυτού. Στο ευρωπαϊκό τμήμα του φόρουμ, δυστυχώς, δεν βλέπω την Ελλάδα.

Στο νου των μουσικόφιλων η μπανάνα σίγουρα ανακαλεί το γνωστό εξώφυλλο των Velvet Undergound που είχε ιστορήσει ο Andy Warhol. Τότε η μπανάνα αποκτά φαλλικό συμβολισμό. Μάλιστα εκείνη την περίοδο, το 1967, η μπανάνα πέρασε στην ψυχεδελική κουλτούρα, όταν δημοσιεύματα σε περιθωριακά αμερικανικά έντυπα έδιναν συνταγές για ειδική επεξεργασία της φλούδας που θα μπορούσε στη συνέχεια να γίνει η bananadine, ένα είδος καπνού. Το τραγούδι «Mellow yellow» του Donovan θεωρήθηκε πως μιλούσε για το παρασκεύασμα αυτό.

Αρκετές δεκαετίες πριν, στο Παρίσι του 1925, η Ζοζεφίν Μπέικερ, η θρυλική μαύρη αμερικανίδα χορεύτρια, ξεσήκωνε τους θεατές με τον τολμηρό ηδυπαθή χορό της με τα κίτρινα φρούτα να κρέμονται αντί άλλου ενδύματος από τη μέση της.

Στον πλούτο μαγειρικών συνταγών με πρώτη ύλη τη μπανάνα ξεχώρισα την παράξενη όσο και δελεαστική συνταγή για ψωμί μπανάνας.

Στην Ελλάδα οι μπανάνες τη δεκαετία του 60 και του 70 ήταν ένα σπάνιο και τελείως εξωτικό φρούτο, περιζήτητο. To 1971, και όταν αναπτύσσεται η βιομηχανία της μπανάνας ο Γούντυ Άλλεν υπογράφει την ταινία Bananas, με ήρωα έναν Νεοϋρκέζο και τις ιστορίες του κατά τη διάρκεια σε μια χώρα της κεντρικής Αμερικής, δημοκρατία της μπανάνας («μπανανία»).

Κάπου εδώ τελειώνει το κείμενό μου. Τώρα οφείλω να ψηφίσω στο σχολείο της γειτονιάς. Το γεγονός πως το έγραψα σήμερα που έχουμε εκλογές δεύτερου γύρου σε μια πόλη που  δεν φημίζεται για τις μπανανιές της παρά για τις μπαμπανόφλουδες είναι απόλυτα συμπτωματικό.

Ας ελπίσω να αντέξει η μπανανιά που γέννησε τα μικρά της στα χειμωνιάτικα κρύα.

Mε άρωμα λεβάντας

Στάζει αιθέρια έλαια! Δεν ξέρω εάν υπάρχει άλλο αρωματικό φυτό που όταν αγγίζεις τον μίσχο του σου αφήνει αυτή τη λιπαρή αίσθηση με τη φρουτώδη γλυκειά οσμή που τη δέχεσαι με ευγνωμοσύνη… Η λεβάντα που τη χρυσοπληρώνουμε ως έτοιμο προϊόν για να αρωματίσουμε τα ρούχα μας, είναι ένα πανέμορφο φυτό που καλλιεργείται πανεύκολα στη βεράντα.

Η δική μου λεβάντα.

Προσφέρει ένα μεγάλο μπουκέτο με ασημενιοπράσινους βλαστούς, και όταν ανθίζει τα μπουμπούκια στη διάρκεια του θέρους προβάλλουν θριαμβευτικά από τη ρίζα, ίσια προς τα πάνω να πιουν φως και να ξεχωρίσουν από το άλλο φύλλωμα. Είχα μια μικρή λεβάντα, και σε πολύ λίγο διάστημα έχει γίνει ένας τεράστιος θάμνος τερπνός στο βλέμμα και στο άγγιγμα. Τέλειο φυτό για φράχτες, αφού μπορεί να ανέβει σχεδόν στα δύο μέτρα.

Επενδύστε στη λεβάντα και στις θεραπευτικές ιδιότητες του αιθέριου ελαίου της που, όπως διαβάζω, είναι: Ανακουφιστικό, Αναλγητικό, Αντιβακτηριακό, Αντικαταθλιπτικό, Αντιμικροβιακό,  Αντιρευματικό, Αντισηπτικό,  Αντισπασμοδικό, Αντιτοξικό,  Αποσμητικό, Αφροδισιακό, Διεγερτικό (Κυκλοφορικου), Εντομοαπωθητικό, Εντομοκτόνο, Επουλωτικό, Καρδιοτονωτικό, Καταπραϋντικό, Νευροτονωτικό, Παρασιτοκτόνο, Σπασμολυτικό, Τονωτικό, Χαλαρωτικό.

Διαλέγω και υπογραμμίζω: το ίδιο το φυτό προκαλεί ηρεμία και ειρηνεύει την ψυχή!

Άηχη έκρηξη

Όλον τον χειμώνα φόρτωνε, μπουμπούκιαζε, από τη βάση ώς την κορυφή, ασταμάτητα. Και  ήρθε η ώρα της έκρηξης. Λίγο η ζέστη, λίγο το καλοκαιράκι που εισβάλλει στην Άνοιξη και νά, η γαρδένια ιασμοειδής (Gardenia jasminoides) στην πόλη, στη βεράντα, δίπλα στο υπνοδωμάτιο, η πάντοτε πράσινη δίνει τα μυρωδάτα δώρα. Η υφή του άνθους είναι βελούδινη, το λευκό των φὐλλων δόξα στην αρχέγονη αγνότητα.

Η γαρδένια στη βεράντα έχει περιορισμένες απαιτήσεις και με την κατάλληλη φροντίδα προσφέρει απλόχερα τα δώρα της.

Παλιά, η γαρδένια ήταν ένα φυτό που το θεωρούσαν δύσκολο. Tο φύτευαν μέσα σε τενεκέδες που έπαιρναν από τους μπακάληδες, από δοχεία φέτας ή λαδιού. Eκεί έρριχναν καφέ, καρφιά, σκουριά, αντικείμενα που μπορούσαν να δώσουν σίδηρο, όπως έλεγαν στο φυτό. Όταν έβλεπα μεγάλα φυτά γαρδένιας ήταν αξιοθαύμαστα. Tα έβλεπα σπάνια γιατί λίγοι ήταν οι πείσμονες ή λίγοι είχαν τα χρήματα να αναζητήσουν τα κατάλληλα ενισχυτικά σε λίπανση ή τα δέοντα για αντιμετώπιση ασθενειών. Θυμάμαι και τα μωρά της γαρδένιας που ήταν κλαδάκια σε γλαστράκια με ένα ποτήρι από πάνω ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για να ριζοβολήσει το μικρό.

Από την εμπειρία μου η γαρδένια δεν αγαπάει τα στάσιμα νερά σε πιατάκια ή σε δοχεία που βάζουμε τη γλάστρα. Θέλει νερό το οποίο αφού ποτίσει το χώμα να μπορεί να φεύγει και να στραγγίζει το χώμα, ή αν το παρακολουθούμε συνέχεια να του δίνουμε τόσο νερό όσο είναι αναγκαίο, χωρίς να πλημμυρίζει.

Η υφή του άνθους της γαρδένιας είναι βελούδινη. Το άρωμα μεθάει τις αισθήσεις και είναι από τα πλέον αγαπημένα στο θυμίαμα. Άνθη σε διάφορα μεγέθη τυλιγμένα σε ασημόχαρτο πουλιούνται όταν πέφτει το φως από καφέ έως μπουζουκομάγαζα.

Η γαρδένια θέλει φως, όχι απευθείας το καλοκαίρι, αν και εδώ που την έχω τώρα έχει απευθείας ηλιακό φως κάποιες ώρες. Ωστόσο, μόλις πιάσουν οι μεγάλες ζέστες μία τέντα θα προστατέψει το φυτό από το φως που καίει και προκαλεί εγκαύματα. Κάτι που αρέσει στο φυτό είναι και το πλύσιμο των φύλλων με τεχνητή βροχή ώστε να καθαρίζουν οι πόροι και να αναδεικνύεται η γυαλάδα των φύλλων.

Αυτό που έχει μεγάλη ανάγκη η γαρδένια είναι η λίπανση με το κατάλληλο λίπασμα για το συγκεκριμένο φυτό και σίδηρο, ὠστε να προλάβουμε το κιτρίνισμα των φύλλων. Ταϊστε το φυτό κάθε 3 με 4 βδομάδες με λίπασμα που αγαπάνε τα ροδόδεντρα και οι αζαλέες.

Προληπτικά μπορεί να ψεκασθεί το φυτό για τα διάφορα έντομα και παράσιτα που μαγνητίζει ώστε να συνεχίζει να ζει χωρίς διαφοροποιήσεις σε φύλλα και άνθη.

Υιοθετήστε μια μικρή γαρδένια και δοκιμάστε την ακόμη και ως φυτό εσωτερικού χώρου, κοντά σε παράθυρο που να μπαίνει φως. Θα την αγαπήσετε και θα σας αγαπήσει.

Στην Κηφισιά για ορχιδέες

Στην ανθοκομική έκθεση. Πήγα ειδικά για αυτό το εξαιρετικής ομορφιάς φυτό παρασυρμένος από όσα γράφονται στο εξαιρετικά φιλόξενο φόρουμ Τα πάντα για τα φυτά, όπου όλοι, σχεδόν, εκεί, είναι παθιασμένοι με τις ορχιδέες. Να πω την αλήθεια πήγα να ανακαλύψω κανένα νέο είδος ορχιδέας πέρα από το γνωστή Phalaenopsis (Φαλαίνοψις). Δυστυχώς, ήμουν άτυχος. Πέρα από τη Phalaenopsis και την ποικιλία που καλλιεργείται στη Σάμο Cymbidium (μόλις ενημερώθηκα από το φόρουμ), δεν ξετρύπωσα κάτι άλλο. Ψέμματα! Θυμήθηκα πως είδα μια άλλη ποικιλία μέσα σε κάτι γιάλες με εμφανές ριζικό σύστημα. H εικόνα με αποθάρρυνε.  Έκανα μια αργή βόλτα χαζεύοντας και αναζητώντας τι νέο υπάρχει. Είχα χρόνια να πάω στην έκθεση και πέρα από την επανάληψη των ίδιων φυτών και την ομορφιά των χρωμάτων δεν συνάντησα κάτι που να με κεντρίσει. Εννοώ κάποια νέα ιδέα. Μπήκα, ας πούμε, σε μια σέρα που ήταν κρεμασμένες Phalaenopsis και σαμιώτικες ορχιδέες Cymbidium γύρω γύρω αλλά έτσι χωρίς λόγο, δεν καταλἀβαινες τι θέλει να πει ο ποιητής. Μάλλον διεκπεραιωτική ιστορία. Ας πούμε θα ήθελα κάτι πιο ουσιαστικό. Μιλήστε μας κύριοι για τα βιολογικά λιπάσματα, κάντε στη διάρκεια της έκθεσης κάποια ειδικά μαθήματα για πράσινες βεράντες, χαρίστε σπόρους να λουλουδιάσουν τα τσιμέντα μας. Εκτός αν υπήρχαν και δεν τα αντιλήφθηκα, οπότε συγχωρέστε με. Πάντως, δεν μου δόθηκε κάποιο ενημερωτικό, όταν έκοψα το εισιτήριο.

Η ορχιδέα αυτή ανήκει στη Στέλλα και άνθισε τον Απρίλιο που πέρασε. (Πηγή: Φόρουμ «Τα πάντα για τα φυτά»)

Η έκθεση ήταν παντελώς άδεια. Μεσημέρι Σαββάτου. Αύριο Κυριακή τελειώνει. Σκεφτόμουν: μα είναι είδος πολυτελείας να έχεις δύο λουλούδια στο σπίτι; Και οι τιμές; Θα έλεγα μάλλον τσουχτερές ή τέλος πάντων δεν με προκάλεσαν να αγοράσω. Π.χ. βρήκα κληματίδα με 12 ευρώ, και ρολογιά με 10 και 12 ευρώ, αλλά τα φυτά ήταν μικρά. Η φαλαίνοψις είχε 15 με 20 ευρώ και κάτι κατσιασμένες 13 ευρώ. Γιατί να τα μεταφέρω από κει εάν μπορώ να τα βρω και στη γειτονιά μου; Καλές τιμές είχαν οι τριανταφυλλιές που ήταν στα πάνω τους. Αλλά ήδη έχω 4 και με ταλαιπωρούν με τα δικά τους (ωίδια, τετράνυχο) και δεν θέλω άλλες. Θεωρώ ότι μια τέτοια έκθεση για να έχει επιτυχία πρέπει και να ρίξει τις τιμές και να βρει τρόπους να προσελκύσει το κοινό. Γιατί ο κόσμος δεν θα πάψει να αγαπάει τα λουλούδια, όσο και να ζοριστεί από μέτρα και περικοπές. Ας κάνουν κάτι όμως και όσοι ασχολούνται με το εμπόριο των φυτών. Ας γίνουν ανταγωνιστικοί για να μην πολυσκέφτεται ο αγοραστής να βάλει το χέρι στην τσέπη του, διαφορετικά προβλέπω πολύ μεγάλη κρίση στον κλάδο…