Εκκλησία: «ένας πνευματικός εκρηκτικός μηχανισμός που ανατινάζει τον κόσμο». Ο Ιερώνυμος δηλώνει αποφασισμένος να μη σιωπήσει.

Αισθάνομαι ότι η Εκκλησία της Ελλάδος περνά από μια πολύ μεγάλη καμπή. Ο Χριστόδουλος παρόλο που ενέπνευσε μεγάλη μερίδα των Ελλήνων στο πρώτο διάστημα της διακονίας του, η αντιπαραθετική του πρακτική με τον κόσμο ή και οι τριβές του με το Πατριαρχείο και ένας, ας μου επιτραπεί, παλιομοδίτικος στρουθοκαμηλισμός για τα πράγματα σε συνδυασμό με μια υπερηφάνεια εξουσιαστικού τύπου οδήγησε στην αμφισβήτηση του ρόλου του ως ποιμένα και αρχιεπισκόπου.

Το μεγάλο ερώτημα στις μέρες μας, πριν από τα «πρέπει», είναι ποιος είναι εντός και ποιος είναι εκτός της Εκκλησίας. Εάν πάψουν εκείνοι που υποτίθεται εκφράζουν το εκκλησιαστικό σώμα και την Ορθοδοξία να είναι οι εισαγγελείς της κοινωνίας μας, εάν πετάξουν το προσωπείο της ευσέβειας και μιλήσουν ταπεινά για τον εαυτό τους, τότε, ε, κάτι μπορεί να αλλάξει στη σύγχρονη εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία.

Τώρα διαβάζω τον ενθρονιστήριο λόγο του νέου αρχιεπισκόπου: είναι ένας επαναπροσδιορισμός της Εκκλησίας μέσα στον κόσμο ως μηχανισμού ανασύνθεσης και μεταμόρφωσης των πάντων. Ο Ιερώνυμος αρνήθηκε τη σωματειακή και ομαδοποιητική λογική της θρησκευτικής περιχαράκωσης ή την ταύτιση με πολιτικούς σχηματισμούς και προκρίνει μια επίθεση αγάπης προς όλους: επικριτές του εκκλησιαστικού οργανισμού, πολιτικούς, πιστούς και ιερωμένους.

Επισημαίνω την πρόσκληση προς τους νέους και την υπόσχεση ότι η Εκκλησία οφείλει να πλησιάσει τη νέα γενιά.

Το πιο ενδιαφέρον στον Ιερώνυμο είναι ότι φαίνεται αποφασισμένος να δράσει σε κοινωνικό επίπεδο και τουλάχιστον να μη σιωπήσει για τα «ουσιώδη του βίου». Δεν περνά απαρατήρητη η αναφορά στην τέχνη και τον υπερεαλισμό και η σύνδεση του κινήματος της ελληνικότητας με τις αξίες της βυζαντινής παράδοσης. Βέβαια λίγο μου έκαναν ιδεολογήματα αυτά τα σημεία αλλά τα προσπερνώ…[προς το παρόν]… για να υπογραμμίσω την πρόσκληση προς τους καλλιτέχνες και τα «ανήσυχα πνεύματα». Να είναι σίγουρος ο αρχιεπίσκοπος ότι θα είναι κοντά του σε πρωτοβουλίες που θα πάρει.

Μου άρεσε το σχόλιο για τη μοναξιά: χωρίς τη συμπαράσταση των κληρικών ο αρχιεπίσκοπος δεν είναι παρά ένας μοναχικός άνθρωπος με προσωπικές ευαισθησίες. Μια πολύ προσωπική ομολογία του Ιερώνυμου.

Το μέλημα του για τις ενορίες, τους ασθενείς και ταλαιπωρημένους του κόσμου τούτου είναι σαφής δέσμευση, αν και εδώ διακρίνεται η ευχή, το δέον γενέσθαι. Τελικά, παρά το γενικό χαρακτήρα του προσκλητήριου ο νέος μας αρχιεπίσκοπος δεν είπε τίποτα ανούσιο. Ήταν κορέκτ. Ούτε μπήκε στον πειρασμό της ρητορικής ελαφρότητας. Και όπως όλοι μας θα κριθεί εκ του αποτελέσματος.

Ο Ιερώνυμος δεν είναι ο ιδανικός, όπως έχω ξαναπεί, γιατί δεν υπάρχει αυτό το είδος· ωστόσο θεωρείται ότι είναι ένας πολύ ψαγμένος και προσγειωμένος άνθρωπος, και έχει επίγνωση των «ουσιωδών του βίου» και του ρόλου του. Η εμπειρία τόσων χρόνων στη Βοιωτία του είναι ένας πιλότος για το σχεδιασμό της διακονίας του. Έχει κοντά του ανθρώπους ικανούς που βλέπουν σφαιρικά και μακριά.

Δεν είναι μάγος, αλλά θα ήταν σπουδαίο να οδηγήσει τους ιερείς σε αυτοκριτική, και επαναστοχασμό. Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτή η προτεραιότητα για τα του οίκου είναι κλειδί για άλλους στόχους. Η αναφορά του στην επιμόρφωση των κληρικών είναι ένα σημάδι ότι νοιάζεται. Το λέω αυτό γιατί πολλές από τις κακοδαιμονίες στη δημόσια εικόνα της ελλαδικής εκκλησίας οφείλονται στον κακό επαγγελματικό προσανατολισμό των κληρικών της. Με άλλα λόγια ας απασχολήσει και πέρα από την επιμόρφωση το γιατί γίνεται κανείς κληρικός, και εννοώ τα προσόντα των υποψήφιων ιερωμένων τόσο σε πνευματικό όσο και σε ψυχικό επίπεδο.

Η ιερωσύνη είναι λειτούργημα αλλά είναι και δουλειά που απαιτεί μια υψηλότατου βαθμού ευαισθησία. Ας γίνεται σωστά και επαγγελματικά που σημαίνει: σεβασμός στον άνθρωπο και στις ανάγκες του.

Του εύχομαι από καρδιάς να είναι γερός, τολμηρός και γενναίος και πιστεύω ότι όλοι θα είναι δίπλα του.

Εδώ το video της ενθρόνισης (www.egolpio.com).

Advertisements

5 thoughts on “Εκκλησία: «ένας πνευματικός εκρηκτικός μηχανισμός που ανατινάζει τον κόσμο». Ο Ιερώνυμος δηλώνει αποφασισμένος να μη σιωπήσει.

  1. ardalion Post author

    Χαίρομαι πολύ που συμφωνείς με τα γραφόμενά μου. Φυσικά και έχεις ευλογία. Και κυρίως σε ευχαριστώ που με ρωτάς.

  2. stavrodromi

    Οι παρατηρήσεις σου, πολύ καίριες, μας βρίσκουν σύμφωνους. Τα πρώτα δείγματα γραφής δείχνουν σύνεση, ειλικρίνεια και εκκλησιολογία. Ας εντείνουμε όλοι τις προσευχές μας να τον ενδυναμώνει ο Θεός στη δύσκολη αποστολή που αναλαμβάνει, γιατί ο αρχιεπισκοπικός θρόνος είναι σταυρός μέσα από δύσβατα και επικίνδυνα πολλέ φορές μονοπάτια.

  3. ardalion Post author

    Χαίρομαι πολύ που συμφωνούμε. Νομίζω ότι ο Ιερώνυμος έχει αίσθηση των δυσκολιών του αρχιεπισκοπικού θρόνου. Όπως έχει και μέθοδο για την αντιμετώπισή τους. Έχει και συνεργάτες. Αλλά δεν είναι ούτε θαυματοποιός ούτε μάγος. Ας ευχηθούμε να εμπνεύσει και να ευαισθητοποιήσει με τον τρόπο του τους κληρικούς για να αισθανθούν, επιτέλους, την ευθύνη της εργασίας τους ώστε να αισθανθεί και ο κόσμος σα σπίτι του την εκκλησία… ποιος δεν θα ήθελε να νιώθει περηφάνεια για τους παπάδες;…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s